طبیعت

آذر بیگدلی ترکیبات شمارهٔ ۲ - در مرثیهٔ برادر خود میگوید آذر بیگدلی رباعیات شماره ۲ - آن مرغ، که ناله همنفس بود او را آذر بیگدلی رباعیات شماره ۱۲ - باد سحری، ز مرغزاری برخاست؛ آذر بیگدلی رباعیات شماره ۱۸ - از گل بسته است دسته، کاین روی من است! آذر بیگدلی رباعیات شماره ۲۱ - این باغ، سر کروی نگاری بوده است؛ آذر بیگدلی رباعیات شماره ۲۸ - برخاسته این شاخ انار، از گل کیست؟! آذر بیگدلی رباعیات شماره ۴۷ - در تن، نفسی جان غمین، بیتو مباد آذر بیگدلی رباعیات شماره ۵۱ - دیدم گلکی بصد دهان میخندد آذر بیگدلی رباعیات شماره ۵۵ - وقت است بهار، باغ و راغ افروزد؛ آذر بیگدلی رباعیات شمارهٔ ۵۹ - ماده تاریخ (۱۱۷۵ ه.ق) آذر بیگدلی رباعیات شماره ۸۱ - برف آمده و بیخته کافور به بید آذر بیگدلی رباعیات شماره ۸۵ - با گل می‌گفت بلبلی زار و نزار آذر بیگدلی رباعیات شماره ۱۱۵ - بوی گل خود میشنوم از گل باغ آذر بیگدلی رباعیات شماره ۱۲۴ - عید است، مگردان صنما روی ز گل آذر بیگدلی رباعیات شماره ۱۲۸ - در گلشن روزگار میگردیدم آذر بیگدلی رباعیات شماره ۱۳۴ - وقت است ز باغ نکهت گل شنویم آذر بیگدلی رباعیات شماره ۱۶۸ - عید است چه مانده ای صباحی بسرای؟! آذر بیگدلی رباعیات شماره ۱۶۹ - لرزان من و خواجه دوش از سردی دی آذر بیگدلی رباعیات شماره ۱۷۷ - وقت است ز هر سو شکفد روی گلی آذر بیگدلی مثنویات شماره ۷ - کنم شکر ایزد، که چون سامری