شماره ۲۲۹ - تغافل در نگه پنهان که دارد
شماره ۲۳۱ - بوی گل و رنگ لاله دارد
شماره ۲۴۷ - دل کسی که به این ترکتاز می گذرد
شماره ۲۵۵ - هستیم از بس غبار خاطر احباب شد
شماره ۲۶۰ - یکدلم گرچه پریشان نظرم ساخته اند
شماره ۲۶۶ - چند غفلت صید ایمانم کند
شماره ۲۶۹ - بس که گلگون سرشکم جلوه رنگین می کند
شماره ۲۸۸ - گر دل رمیده شد سفر چاک بیشتر
شماره ۳۰۲ - رفته ام از خود ندانم بیقرار کیستم
بخش ۱۰۵ - حکایت یکی از آشنایان این زمان و محبان صوری
شماره ۳۴ - جان من تنها نه خوبان را صباحت لازم است
شماره ۸۴ - این غرقه به خاک و خون دلی بود
شماره ۱۳۹ - ما خیل تهی دست جگر گوشه بختیم
شماره ۱۴۲ - با دشمن اگر میل تو پنداشته بودیم
شماره ۱۲ - روزی که شرار بغض و کین شعله ور است
شماره ۱۲۷ - گفتی دل خون کرده عوض خواهد شد
شماره ۱۳۸ - یک دم دل من ز غصه آسوده نشد
شماره ۲۴۴ - قمری سخن از سرو چمن می گوید
شماره ۲۹۵ - عمریست که بر عاطفه مفتون شده ایم
شماره ۱۷۲ - اگر آگه ز خزان باد بهاری نشود