شماره ۳۵ - پیش ازین، گریهام از جور وجفا بود (و) کنون
شماره ۵ - در محبت سست بنیادیم چون قصر حباب
شماره ۶۷ - به روی ما چو دف از ذوق می زند سیلی
شماره ۹۰ - ناله برآید از ورق، گریه کنان رود قلم
شماره ۲۰۳ - طفل اشکم ز شورچشمی خلق
شماره ۲۱۴ - ز جوش اشک به مینا هزار طعن زدیم
شماره ۲۱۷ - در مخالفزار هند از یاد ایران فارغم
شماره ۲۳۲ - نوبر سبزه شادی نکند تا به ابد
شماره ۲۶۶ - افسرده دلم، کو دم گرمی که ز فیضش
شماره ۲۷۳ - چه غم کودکان را زاندوه مادر؟
شماره ۲۷۸ - نچسبید بر دامنت طفل اشکم
شماره ۳۱۷ - چند گویی در وجود دختر رز عیب نیست
شماره ۳۳۰ - تو تاب درد نداری، مپرس درد مرا
شماره ۳۸۸ - تبسم از لب آن تندخو نمی آید
شماره ۴۰۹ - چون هوای کوچه بند نی، درین سبز آشیان
شماره ۵۲۴ - نرگسم، نرگس، ندارم از طرب جز تهمتی
شماره ۵۲۹ - بر سر خود جای می دادند ما را دلبران
شماره ۵۵۴ - تردامنی به کف داد، سرخانه حبابم
شماره ۵۵۹ - به سودای محبت، عقل ورزیدن نمی دانم
شماره ۵۷۹ - تسلی بخش طفلان نیست جز نزدیکی مادر