غزل ۲۹۸۰ - آن لحظه کآفتاب و چراغ جهان شوی
حکایت در معنی خاموشی از نصیحت کسی که پند نپذیرد
قصیده ۱۵۹ - پانزده سال برآمد که به یمگانم
شمارهٔ ۲۲ - در مدح سلطان مسعود غزنوی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - در مدح امیر ابو احمد محمد بن سلطان محمود
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۹ - در مدح سلطان مسعود بن سلطان محمود
شمارهٔ ۲۲ - مطلع چهارم
قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - در مدح وزیر
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۴ - در مدح ملک بدرالدین سنقر
قصیدهٔ شمارهٔ ۶۲ - در مدح جلالالوزراء احمدبن مخلص
قصیدهٔ شمارهٔ ۸۳ - در تعریف عمارت و مدح صاحب ناصرالدین طاهر
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۲ - مدح خاقانالمعظم طفقاج خان
حکایت - رفت کسری ز خط شهر به دشت
شمارهٔ ۴۰۷ - سلطان سنجر را گوید
الحكایة و التمثیل
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ - در مدح حاجی میرزا آقاسی فرماید
شمارهٔ ۶۰ - عدل و داد
شمارهٔ ۱۸۳ - در مدح امیر ابو احمد محمد بن محمودبن ناصر الدین
شمارهٔ ۷۹ - تقاضای تیول
شماره ۲۱ - تابنده ماه باز برآراستی