شماره ۳۳ - کسی که بود سحر با فرشته در محراب
شماره ۳۴ - حیران کارخانه صنعم که صد گره
شماره ۳۶ - از خوب و زشت دنیا غافل مباش ایدل
شماره ۳۷ - دلا، گر گنج میجویی گدای مرد معنی شود
شماره ۴۲ - نرگسش زان زبان چو سوسن نیست
شماره ۴۴ - بغیر حق، دل اهلی ز هرچه لذت یافت
شماره ۴۵ - یار از آیینه نقش خود را دید
شماره ۴۶ - ذره خاکی که دست قدرت او را برگرفت
شماره ۴۷ - بترس از غیرت سلطان عشق ای آنکه می پرسی
شماره ۴۸ - گر کسی از عشق صورت جان گدازد چون هلال
شماره ۵۳ - عارف عیسی نفس نام و نشان گم میکند
شماره ۵۸ - ایکه گویی که بحسن سخن من اهلی
شماره ۶۶ - حال درویش خسته باز مپرس
شماره ۶۷ - فغان من همه از دست توسن نفس است
شماره ۷۲ - گر ترقی همچو ماه نو کند حال کسی
شماره ۷۴ - مسیحا را اگر گویند خاموش
شماره ۷۵ - رسول از ره معجز حکیم جانبخش است
شماره ۷۶ - خوش است کنج حضور و دل از جهان فارغ
شماره ۷۷ - ای مست غفلت آخر تا چند لطف دانش
شماره ۸۰ - همای همت من آنچنان رمید از خلق