شماره ۸ - رخش امل متاز که ایام توسن است
شماره ۹ - باد صبح است که مشاطه جعد چمن است
شماره ۱۱ - مژده ای دل هان که ما را مژده جان آمدست
شماره ۱۷ - عافیت رخت از جهان برداشت
شماره ۱۹ - جان و دلم همیشه به عشقت اسیر باد
شماره ۲۰ - دلی که تحفه تو جان مختصر سازد
شماره ۲۱ - گر نه ز وصل تو دل ما را امان رسد
شماره ۲۲ - این نادره بین باز کز ایام بر آمد
شماره ۲۴ - چون ترا غالیه بر گرد رقم ریخته اند
شماره ۲۵ - خون بر آن سینه که فرسوده غمهای تو نیست
شماره ۲۷ - زلف مشگین تو از مهر چو شیدای تو نیست
شماره ۲۸ - طارم زر بین که درج در مکنون کرده اند
شماره ۲۹ - زیوری از نو بدین چرخ کهن بر بسته اند
شماره ۳۴ - شاهد ما گر سر زلف معنبر بشکند
شماره ۳۶ - این خر جبلتان که قدم بر قدم نهند
شماره ۳۸ - مرا که کار غم عشق یار خواهد بود
شماره ۳۹ - مرا چو دل به جوانی ز غم جدا نبود
شماره ۴۰ - دم گیتی معنبر می نماید
شماره ۴۱ - ایهاالعشاق باز آن دلستان آمد پدید
شماره ۴۲ - نه دل ز یار شکیبد نه می بسازد یار