شماره ۱۳۰ - صبح است ز باده میپرستان در رقص
شماره ۱۳۳ - مخور نگشته از می ناب چه حظ
شماره ۱۴۰ - ای کاوردت ز نطفهای ایزد پاک
شماره ۱۴۳ - از نام تو کعبه را چسان نبود ننگ
شماره ۱۴۴ - در راه بتان که صلحشان باشد جنگ
شماره ۱۴۹ - از حرف وصال تو بمن گردد حال
شماره ۱۵۰ - رندی به بغل صراحی و در کف جام
شماره ۱۵۴ - دیریست جدا ز عالم لاهوتم
شماره ۱۶۵ - ناگاه طلسم جسم را میشکنم
شماره ۱۶۷ - زاهد توئی و فضائل کسب علوم
شماره ۱۶۹ - پیدا چو گهر ز قطره آب شدیم
شماره ۱۷۳ - در وحدت آن جان جهان هست سخن
شماره ۱۷۶ - یکروز بوصل کامرانی کردن
شماره ۱۷۷ - نه دم ز بلندی و نه از پستی زن
شماره ۱۷۸ - از عشق بتی شور چو قلزم میکن
شماره ۱۷۹ - روشن کند اشک لالهگون دل من
شماره ۱۸۹ - ای نور تو شمع بزم مردم گشته
شماره ۱۹۳ - ای ز آب و هوای دیر مردم گشته
شماره ۱۹۴ - ای گشته جماد و باز مردم گشته
شماره ۱۹۶ - گر جا بحرم ور به کلیسا کرده