شماره ۲۰۰ - ای عشق بیا از همه فن به فن تو
شماره ۲۰۳ - چون دل نهد از بیم هلاک من و تو
شماره ۲۰۸ - زاهد که ز عشق لافد آوازش کو
شماره ۲۱۱ - ای آنکه ز سر خویشتن در تفتی
شماره ۲۲۰ - آنی تو که حال ناتوانان دانی
بخش ۱ - در توحید حضرت باری تعالی – عز اسمه و عظم سلطانه –گوید
بخش ۲ - در نیایش به درگاه پروردگار خویش عزوجل گوید
بخش ۳ - در ستایش حضرت رسالت پناهی صلی الله علیه واله گوید
بخش ۷ - خواب دیدن ناظم دفعه ی دیگر و مامور شدنش به نظم این کتاب
بخش ۸ - در ستایش سخن و مدح استاد سخن گستران حکیم ابوالقاسم فردوسی علیه الرحمه
بخش ۹ - در خطاب به ساقی حقیقی و استدعای باده ی حقیقت گوید
بخش ۱۰ - در شرح حال خویش و ستایش امام عصر اروا حنا فداه
بخش ۲۰ - درمصمم شدن امام علیه السلام به مهاجرت از مدینه
بخش ۲۳ - بدرود امام(ع)با قبر مقدس برادر
بخش ۲۹ - درستودن ذوالجناح و سوار شدن امام برآن و بیرون رفتن از مدینه به عراق
بخش ۳۵ - رفتن جناب مسلم به مدینه ی طیبه
بخش ۶۹ - به دار کشیدن ابن زیاد بد بنیاد پر فساد مشکور زندانبان را
بخش ۷۰ - در تجافی ازدار غرور وانابه به سوی دار خلود
بخش ۷۸ - درشکایت از آلایش به رنگ هستی و خود پرستی
بخش ۸۷ - دربیان خواب دیدن امام علیه السلام درکنار آب عذیب