عرفان

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۳۰ - دور طرب نگردد، هرگز به کام نرگس طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۳۳ - قلزم تردامنی را ما کهن سوداگریم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۳۴ - پاکرو در خاک هندستان، همین آب است و بس طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۳۶ - این که می ترسی ز مستی، عقل نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۳۷ - سرنوشتی غیر بی برگی ندارد نخل ما طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۴۲ - ای دل مزن گام هوس، چون نیست یک مو دسترس طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۴۳ - از کف رغبت نداد، ساغر آیینه را طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۴۸ - یار میان باز کرد، رو به کناری نشین طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۴۹ - رسید موسم دی، جام و شیشه پیش آور طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۵۰ - جا در آتش کند از محرم و بیگانه خویش طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۵۳ - برون نرفت فغانت ز تنگنای فلک طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۵۴ - به ره گلشنم آید در زندان در پیش طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۵۶ - پروانه ما گرچه رسد زود به آتش طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۵۸ - ز آب خوردن بسیار، گل شود کمرنگ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۶۸ - خاک گردیدم، نگردید آرزوها بر طرف طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۶۹ - کو پیر مغان کز می اسرار زند حرف طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۷۰ - دل نشود بی امید، با غم جانان حریف طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۷۲ - به غیر مرگ نسیم از خدا نمی طلبد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۷۳ - خواست تا برهم خورد هنگامه ارباب عقل طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۷۷ - تاک آبستن نور است، نخواهد زایید