عرفان

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۰۹ - فرهاد تیشه بر سر غم پیشه می زند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۱۰ - چرخ با من می ستیزد، طالع از من می گریزد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۱۳ - لبش در باغ، رنگ آمیز گلهای تبسم شد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۱۴ - گل به زر شاد و پریشانی عالم بر بید طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۱۸ - گر دهدم باغبان، یک گل ازین نه چمن طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۲۰ - گر به میخانه رسد زاهد افسرده نفس طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۲۱ - ما را لب چشیدن صهبای وصل نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۲۲ - عمری ست که همخوابه میناست درین بزم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۲۴ - عاشق و معشوق را با هم زبان و دل یکی ست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۲۸ - همنشین بی نفاق از بس درین محفل کم است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۲۹ - زین گلستان همه سودم به زیان می ماند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۳۱ - کسی که چیده به بیداری از رخت گل حیرت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۵۰ - زخم ما چون زخم سوسن گشت سرتاسر کبود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۵۳ - حرفی که به سرگوشی ازان شوخ زند سر طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۵۵ - کی بود دیوانگان را ترسی از باران سنگ؟ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۵۶ - زخمی تیغ خمارم، کو مروت پیشه ای طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۶۰ - آغوش نظر تنگ است، آن یار نمی گنجد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۶۱ - زلفی که بر زبان و دل شانه بگذرد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۶۴ - ز شور جلوه گاهش می توان یافت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۶۵ - در ازل نگشود چشمم تا غمش پیدا نشد