عرفان

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۷۸ - دارم تنی ز دست غمت چون سبوی خشک طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۹۰ - بلبلت از گل نخواهد فرق کرد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۹۳ - معنی مقصود را از لفظ یارب یافتم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۹۴ - چو مینا گرچه آیین قدح نوشی نمی دانم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۰۱ - نهان شد صافی ام ز آمیزش ناصاف این مجلس طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۱۰ - نی ز خار این چمن غمگین، نه از گل شادمان طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۱۳ - دل به استحضار آیات شهادت زنده است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۱۷ - این که هستی خوانده ای، از نیستی هم کمتر است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۲۲ - یاد مستان ندهد آدم هشیار، سرود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۲۴ - نرگسم، نرگس، ندارم از طرب جز تهمتی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۲۷ - در میان هستی ما، نیستی گل کرده است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۳۴ - برنیاوردم سری از کهنه اوراق فلک طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۳۶ - تا توان از باغ وصلش صد گل یکدست چید طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۳۸ - وقت و بی وقت بخور می اگرت حوصله است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۴۳ - سرفرازیها کنم چون پای بست او شوم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۴۴ - پای از جهان کشیده قراری گرفته ایم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۴۷ - تا تیر در کمان بود، رنگ نشان ندیدم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۴۸ - نشوم چرا سیه رو، که چو مردمان دیده طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۵۱ - مجروح چون کلیدیم، ما از زبان مردم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۵۲ - گریه شادی ز مینای شراب آموختم