عرفان

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

۵۸۵۳۰ گوهر همه‌ی برچسب‌ها
طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۴۸ - قدر بی عقلی نمی دانند طفلان، حیف حیف طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۵۲ - روز و شب، دربچه مشرق و مغرب باز است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۵۳ - ز ازل، مرشدما خواست که فرزانه شود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۵۴ - بت تراشان غمت گشتند چون فارغ ز کار طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۵۸ - نهم لب بر لبت چون در سر مستی،مکن عیبم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۵۹ - دل برون آرم ازان سینه که غم نشناسد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۶۱ - فکر آن زلف مکن تا خم و تابت نبرد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۷۰ - جانا ز بی حجابی آیینه باک نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۷۲ - من خمارآلود و ساقی گرم استغنای حسن طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۷۵ - شادی بی غم مجوی، زان که طرب ساز دهر طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۸۱ - زان گل نشان نداد، صبا را چه می شود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۸۵ - ساز و برگ زندگی، غیر از شراب ناب نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۸۷ - کارم ز نارسیدن کشتی به جان رسید طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۹۲ - مرا قسمت به راهی گشت رهبر طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۹۵ - گر ز دنیا بکشی پای، چنان دور بکش طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۹۸ - ای مسیح وقت، تدبیری که آن خورشید را طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۹۹ - ثبات خانه تن را حباب می داند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۰۱ - گر خورد در فوت ما آن گل تاسف، دور نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۰۳ - سرجوش داغ لاله به جوشم نمی رسد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۰۸ - عاشقان چون نیت کوچ سحرگاهی کنند