شمارهٔ ۴ - در مدح سلطان جلال الدین ابو المظفر شروان شاه اخستان
شمارهٔ ۵ - در مدح ملک الوزراء مختار الدین
شمارهٔ ۶ - در مرثیهٔ خاقان اعظم منوچهر پسر فریدون شروان شاه
شمارهٔ ۷ - در مرثیهٔ امیر عضد الدین فریبرز و خواهر او، دو فرزند شروان شاه
قصیده
تجدید مطلع
قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - قطعهٔی گفتهام که دیوانیست
قصیده ۹ - چون منی را فلک بیازارد
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ - چه فضلها بودم گر بحق حساب کنند
قصیده ۱۳ - دوال رحلت چون بر زدم به کوس سفر
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ - یک بهره به بوده همی نمانم
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ - پستی گرفت همت من زین بلند جای
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۱ - تواند چنین زیست جاناوری؟
شماره ۱ - شاعران بینوا خوانند شعر با نوا
شماره ۳ - گرمابه سه داشتم به لوهور
شماره ۴ - آگاه نیست آدمی از گشت روزگار
شمارهٔ ۸ - که از رنج پیری تن آگه نبود
شمارهٔ ۱۰ - نه خفته نه بیدار نه دیوانه نه هشیار
غزل ۹ - ای غارت عشق تو جهانها
غزل ۱۴ - غم عشق تو از غمها نجاتست