شماره ۱۰ - به سکندر نه ملک ماند و نه مال
شماره ۱۸ - گر اهل معرفتی هر چه بنگری خوبست
شماره ۱۹ - امید خلق برآور چنانکه بتوانی
شماره ۲۲ - پدرم بندهٔ قدیم تو بود
شماره ۳۱ - دهل را کاندرون زندان بادست
شماره ۳۴ - ای نفس چون وظیفهٔ روزی مقررست
شماره ۳۵ - در سرای به هم کرده از پس پرده
شماره ۵۶ - آن را که تو دست پیش داری
شماره ۶۴ - دانی که بر نگین سلیمان چه نقش بود
شماره ۶۶ - روزی به سرش نبشته بودند
شماره ۶۹ - گر جهان فتنه گیرد از چپ و راست
شماره ۷۴ - تشنهٔ سوخته در چشمهٔ روشن چو رسید
شماره ۸۲ - هر که مقصود و مرادش خور و خوابست از عمر
شماره ۸۴ - بسیار برفتند و به جایی نرسیدند
شماره ۱۰۱ - رحمت صفت خدای باقیست
شماره ۱۱۲ - اگر ملازم خاک در کسی باشی
شماره ۱۱۷ - ظاهرا در مدح صاحب دیوان است
شماره ۱۱۹ - یارب این نامه سیه کردهی بیفایده عمر
شماره ۱۲۰ - حقیقتیست که دانا سرای عاریتی
شماره ۱۲۱ - در مدح صاحب دیوان