شماره ۲۳۸ - غصهٔ دل گفت خاقانی که از ابناء جنس
شماره ۲۳۹ - هر خشک و تر که داشتم از غم بسوختم
شمارهٔ ۲۴۱ - در مدح اقضیالقضاة علی و آمدن به عیادت خاقانی
شماره ۲۴۲ - آرزو بود نعمتم لیکن
شماره ۲۴۴ - از عزیزان سال دل کردم
شماره ۲۴۹ - برد بیرون مرا ز ظلمت شک
شماره ۲۵۳ - نه سیل است طوفان نوح است ویحک
شماره ۲۵۴ - فلک خاک در میر است و من هم
شماره ۲۵۷ - منم که یک رگ جانم هزار بازوی خون راند
شماره ۲۶۰ - من که خاقانیم به هیچ بدی
شماره ۲۶۳ - آنچه افتاد چند بار مرا
شماره ۲۶۴ - به خدائی که در خدائی او
شماره ۲۶۵ - منکوب طبعم آوخ و منکوس طالعم
شمارهٔ ۲۶۶ - در شکر انعام رئیس شمس الدین
شماره ۲۶۹ - چشم خونین همه شب قامت شب پیمایم
شماره ۲۷۰ - خواجه بر من در نیک دربست
شماره ۲۷۱ - کو نزل عاشقان که منزل رسیدهایم
شماره ۲۷۲ - ز کام نهنگان برون آمدیم
شماره ۲۷۳ - وقت آن است کز این دار فنا درگذریم
شماره ۲۷۴ - در دو عالم کار ما داریم کز غم فارغیم