شماره ۱۳۰ - طراوت چمن از خون دل فشانیهاست
شماره ۲۳۶ - چو گل از اختلاطم سنگ طفلان تازگی دارد
بخش ۲۶ - در بیان حال و ابتلای ارباب جاه و مکنت
شماره ۱۶ - از دل همه آسایش جان رفت ز دست
شمارهٔ ۲۵ - چادر
بخش ۱۳ - پاسخ دادن بانو بفیض الله
بخش ۲۰ - زاری کردن فرنگیس در فراق والده بلقیس بانوی خود
شماره ۷۰ - یاران که، ز دلتنگی من، تنگ دلند؛
شماره ۱۲۶ - آمد این سیل که بنیاد من از جا ببرد
شماره ۱۲۲ - نشاطانگیز آفاقست اگر صاحبدمی خندد
شماره ۱۴۴ - خوش آنکه شمع خلوتم آن سروناز بود
شماره ۱۴۷ - با ما ز در صلح درآ تا کی جنگ
شماره ۱۷۵ - درد تو بود نهفته در جان کردن
بخش ۹۰ - اجازه ی نبرد خواستن ح علی اکبر(ع)
شماره ۲۵۸ - حسن چندی سر به دل شوخی و خودرایی دهد
شماره ۴۷۹ - چو رنگ خویش، هردم انقلاب ساکنی دارم
شماره ۷۰ - درد دل خسته را، نگفتن چه کند؟
شماره ۱۷ - ما به فیض صحبت یاران مشفق زنده ایم
شماره ۲۳۶ - از حیا حرفش نیاید بر زبان کلک ما
شماره ۱۲۲ - جز ما و دل وین خرد بیگانه