شماره ۱۹۰ - کسی درد سخن، تا دل نگردد خون چه می داند؟
حل رمز- بجخ حدر
شماره ۲۹۵ - هرگز بمراد من فلک دور نکرد
شمارهٔ ۱۱۱ - پیری
شماره ۴۱۱ - امشب چراغ دل بحضور تو سوختم
شماره ۱۰۷ - هر لحظه زدست غم به جان آید دل
شماره ۳۲۶ - حسن با مهر و وفا بیگانه است
شماره ۶۳۵ - مستان تواند خسته ای چند
شماره ۷۹۴ - ما چو مرغان قفس، زمزمه در دل داریم
شمارهٔ ۲۰ - بس که می ترسم میان ما و او
شماره ۹۵۴ - کی کمال مرد بدخو بر کسی گردد عیان
شماره ۸۹۴ - از ضعف اگر در آینه بینم جمال خویش
شماره ۱۴۰ - گرسنه به که برآید ز فاقه جانش و لرزد
شماره ۳۰ - غالب غم روزگار ناکامم کشت
شماره ۷۸ - هر چند شبی که میهمانش کردم
شماره ۱۶۴ - گل دیوانگی از سایه خارم پیداست
شماره ۲۸۱ - تا غم نبوده خاطر خرم نبوده است
شماره ۴۹۹ - ز ابر جلوه مهتاب تازگی دارد
شماره ۸۱۳ - خوی آتش پیشه را تعلیم خود رایی مکن
شماره ۱۰۳ - دمید سبزه دگر عید انتعاش من است