شماره ۱۹۰ - ناله من بزم عشرت را مصیبتخانه کرد
شماره ۲۳۲ - (غبارم را نسیم ناتوانی دربدر دارد
شماره ۴۰۴ - عمرم به تلخکامی مل خرج می شود
شماره ۴۲۴ - از بس ادب که یافت دل ما ادیب شد
شماره ۵۰۱ - گریه را بی طاقتی آموختن حق من است
شماره ۵۰۷ - ز کویت رفتم و الماس طاقت بر جگر بستم
شماره ۵۵۹ - نمی آیی، نمی خوانی، نمی جویی خبر از من
شماره ۵۸۹ - صبر مرا حواله به سیماب می کنی
شماره ۶۲۱ - خیره گردد دیده صبح از جلای داغ من
شماره ۶۶۲ - مرا چون نیست طالع ز آشنایی
شماره ۶۶۳ - باز رنگت شکسته است امروز
شماره ۱۰۰ - جای برگ گل به بستر اشک رنگینم بس است
شماره ۱۶۸ - چشمم ز پهلوی دل دیوانه پر شده است
شماره ۴۲۲ - هر لحظه خرابم کند آن چشم به رنگی
شماره ۴۷۱ - یک دم که به کف باده گلرنگ نداریم
شماره ۴۹۹ - شکر را نی به ناخن می کند دشنام تلخ تو
شماره ۲۷ - آرزوی بوسه شسته است از دلم پیغام تلخ
شماره ۳۳ - بهای بوسه اش سر می دهم چون زر نمی گیرد
شماره ۴۴ - شد سیه روز من از چشم کبود او، که هست
شماره ۵۵ - گر نباشد در میان روی تو، از یک آه گرم