شماره ۳۲۷ - هنوز آن رخ چون ماه پیش چشم من است
شماره ۳۳۰ - چه داغهاست که بر سینه فگارم نسیت
شماره ۳۳۷ - کجاست دل که غمت را نهان تواند داشت
شماره ۳۳۸ - نگار من که ز جنبیدن صبا خفته ست
شماره ۳۶۳ - یار ما دل ز دوستان برداشت
شماره ۴۳۰ - مرو زینسان که هر سو جامه جان چاک خواهد شد
شماره ۴۴۲ - همه شب در دلم آن کافر خون خوار می گردد
شماره ۴۵۱ - میا غمزه زنان بیرون که هویی در جهان افتد
شماره ۴۵۹ - دمی نبود که آن غمزه جهانی خون نمی سازد
شماره ۴۶۱ - همه مستی خلق از ساغر و پیمانه می خیزد
شماره ۴۶۲ - هوایی می رسد کز سر گریبان چاک خواهم زد
شماره ۴۶۳ - دلت هر لحظه می گردد کجا روی وفا روید؟
شماره ۴۷۰ - دلم برون شد از غمت، غمت ز دل برون نشد
شماره ۴۸۴ - تا غمزه خون ریز تو قصد دل ما کرد
شماره ۴۸۶ - یک دل به سر کوی تو آباد نیابند
شماره ۵۲۸ - من سرو ندیدم که به بالای تو ماند
شماره ۵۵۹ - جفا کن بو که این دل بازگردد
شماره ۵۸۰ - عشق آمد و دل ز دست ما برد
شماره ۵۹۹ - بی یاد تو غم جهان نسوزد
شماره ۶۱۰ - آرام جان می رود، دل را صبوری چون بود