فلسفه

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

۲۲۹۶۷ گوهر همه‌ی برچسب‌ها
نصرالله منشی باب النابل و اللبوة بخش ۲ - افسانهٔ شیر و مرد تیرانداز نصرالله منشی باب الملک و البراهمة بخش ۳ - بر این غدر و کفان نعمت اتفاق کردند و پیش شاه رفتند. خالی فرمود و سخن ایشان بشنود. از جای بشد و گفت: مرگ از این تدبیر بهر که شما می‌گویید، و چون این طا نصرالله منشی باب الملک و البراهمة بخش ۴ - و بی بلار وزیر که بقیت کفات عالم و دهات بنی آدم است، وهم او از راز زمانه غدار بیاگاهاند و فراست او بر اسرار سپهر دوار اطلاع دهد، نظام ممالک و رونق اعم نصرالله منشی باب الملک و البراهمة بخش ۷ - ملک را این سخن موافق آمد و بفرمود تا زین کردند. نصرالله منشی باب الملک و البراهمة بخش ۱۱ - پس او را با طایفه ای از محارم که خدمت سرای ملک کردندی بخانه برد و فرمود که باحتیاط نگاه دارند و در تعظیم و اکرام مبالغت لازم شمرند. و شمشیری بخون بیال نصرالله منشی باب ابن الملک و اصحابه بخش ۱ - باب شاهزاده و یاران او نصرالله منشی باب ابن الملک و اصحابه بخش ۳ - روزی بر لفظ ملک زاده رفت که کارهای این سری بمقادیر آن سری منوط است و بکوشش و جهد آدمی تفاوتی بیشتر ممکن نشود، و آن لوی تر که خردمند در طلب آن خوض ننما نصرالله منشی باب ابن الملک و اصحابه بخش ۷ - و در آن شهر سنتی بود که ملوک روز اول بر پیل سپید گرد شهر برآمدندی. او همان سنت نگاه داشت؛ چون بدروازه رسید و خطوط یاران بدید بفرمود تا پیوسته آن بنبشت نصرالله منشی باب ابن الملک و اصحابه بخش ۹ - چون برهمن بدینجا رسید واین فصول بپرداخت رای خاموش ایستاد و بیش سوال نکرد. برهمن گفت: آنچه در وسع و امکان بود در جواب و سوال با ملک تقدیم نمودم و شرط خ هلالی جغتایی قصاید قصیده ۴ - شتر کشیدی اگر بار دل ز حجرهٔ تن هلالی جغتایی قطعات قطعه ۱ - ای خواجه مپندار که ما گوهر فردیم هلالی جغتایی قطعات قطعه ۲ - تا کی اندوه روزگار خوریم؟ هلالی جغتایی رباعیات رباعی ۲ - یاران کهن، که بنده بودم همه را هلالی جغتایی رباعیات رباعی ۸ - در عالم بی‌وفا کسی خرم نیست هلالی جغتایی رباعیات رباعی ۱۸ - دردا که اسیر ننگ و نامیم هنوز هلالی جغتایی رباعیات رباعی ۳۰ - سبحان‌الله! چه شکل موزون‌ست این؟ هلالی جغتایی رباعیات رباعی ۳۴ - در پنجهٔ غیر پنجه کردن تا کی؟ هلالی جغتایی شاه و درویش بخش ۱ - ای وجود تو اصل هر موجود هلالی جغتایی شاه و درویش بخش ۷ - تعریف کلام فصیح و شعر هلالی جغتایی شاه و درویش بخش ۳۹ - رفتن شاه پیش گدا و بشارت تخت‌نشینی