شماره ۴۱۷ - کیم، به وادی فقر و سلوک نزدیکی
شماره ۴۲۱ - ای خط سبز کز لب جانان دمیده ای
شماره ۴۳۲ - بی فسادی نیست گر رو در صلاح آرند خلق
شماره ۴۳۶ - می کند عیب نمایان را هنرپرور کمال
شماره ۴۳۸ - هر که را از سایلان ناشاد می سازد بخیل
شماره ۴۴۱ - لازم یکدیگر افتاده است ناکامی و کام
شماره ۴۵۰ - چند دل ز اندیشه بیش و کم روزی خوریم؟
شماره ۴۵۶ - مرا که هست میسر سبو به دوش کشم
شماره ۴۶۳ - ما در جهان قرار اقامت نداده ایم
شماره ۴۶۵ - پیوسته ما ز فکر دو عالم مشوشیم
شماره ۴۷۶ - عیب دنیا را نمی بینند کوته دیدگان
شماره ۴۷۹ - کار صوفی چیست، خاطر را مصفا ساختن
شماره ۴۸۴ - روی از عالم بگردان، روی در دیوار کن
شماره ۴۸۸ - در جوهر نهفته من سرسری مبین
شماره ۴۹۱ - هر چه بخشد عالم ناساز می گیرد ز تو
شماره ۵۰۵ - خرقه بر دوشان از فرزند و زن بگسیخته
شماره ۵۱۳ - خون تاک از شوق می جوشد اگر ساغرزنی
شماره ۱ - از حباب آموز همت را که با صد احتیاج
شماره ۴ - دانش آن راست مسلم که به تردستی شرم
شماره ۹ - عیش در زیر فلک با خاکساران مشکل است