شماره ۲۶۸ - دانم که ز چرخ بخش بیرون نکنم
شماره ۲۷۰ - از بند رحم ببند مهد افتادم
شماره ۲۷۱ - شه پندارد که ما خردمندانیم
شماره ۲۸۰ - آن مرد که در سخن جهانیست منم
شماره ۲۸۱ - هر جای که آتش نبردیست منم
شماره ۲۸۲ - هر جا که ز فضل پیشگاهی است منم
شماره ۲۹۶ - آنکو گوید هست قضا تیشه من
شماره ۳۰۳ - چون دانش بود مهربان دایه من
شماره ۳۲۴ - از چنگ قضا همی چو نتوان جستن
شماره ۳۳۴ - دل بست شود چو سرفرازد با تو
شماره ۳۳۵ - آنی که بری دست نیازد با تو
شماره ۳۳۷ - نورست ای ماه حسن سرمایه تو
شماره ۳۶۴ - مفروق دو دیده ای و مقرون دلی
شماره ۳۷۶ - گر چه کندت مساعدت روز بهی
شماره ۳۷۹ - بنمودی مقنعی مهی ناگاهی
شماره ۳۹۵ - ای تن تو به طبع بار بیمار کشی
شماره ۳۹۷ - ای تن چه تنی که تا شدی فرهنگی
شماره ۳۹۹ - این چرخ بسی بدل کند نوها را
غزل ۴۱ - رسم وفا ز یار طلب می کنیم و نیست
غزل ۵۵ - بیا بیا که در این خطه ی خراب آباد