شماره ۱۱۰ - تیغ تو که لب تا لب او دندانست
شماره ۱۲۸ - گفتم: ز تو خوبتر درین شهر بسیست
شماره ۱۳۲ - بس که بشب مرا خروش و زاریست
شماره ۱۳۵ - گر در دهن تو از فراخی سخنیست
شماره ۱۴۲ - در روی زمین هیچ کست دشمن نیست
شماره ۱۵۱ - احدات زمانه را چوپایانی نیست
شماره ۱۵۲ - همچو نفس تو عمر فرسایی نیست
شماره ۱۹۱ - گردون که همه گرد جفا می گردد
شماره ۲۰۹ - ایّام جز از عشوۀ بسیار نداد
شماره ۲۱۸ - چون غنچۀ گل در تک و پو می افتد
شماره ۲۲۴ - چون کار زمانه برگذر می گردد
شماره ۲۲۷ - گل در مه روزه همچنان می خندد
شماره ۲۳۰ - هر کس که در آن قامت موزون نگرد
شماره ۲۴۸ - گر دیدۀ نرگس نه سبل می دارد
شماره ۲۴۹ - شب گر چه ز روشنی جدایی دارد
شماره ۲۷۰ - گردون چو غم زشت و نکومی نخورد
شماره ۲۹۱ - لعل لب او که درج گوهر باشد
شماره ۲۹۴ - یاد تو کند کسی که خامش باشد
شماره ۲۹۹ - چون چنگ تو تارگیم در تن باشد
شماره ۳۰۰ - پیوسته ترا حال پریشان باشد