فلسفه

اوحدالدین کرمانی الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط شماره ۳۶ - از علم اگر دل تو را هست چراغ اوحدالدین کرمانی الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط شماره ۵۰ - اجداد من از صدور ایران بودند اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۴ - این جلوه گری به خلق راهی دگر است اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۶ - مردم همه از زرق و فسون محرومند اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۱۰ - یاران زمانه پیچ پیچند همه اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۱۳ - مادام که بار عقل هستی باقی است اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۱۹ - در حق من ار یکی وگر صد گوید اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۳۴ - قانع به یک استخوان چو کرکس بودن اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۳۶ - از عقل و هنر هر آنک بی مایَه بود اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۳۹ - تا هستی خود را نکنی دامن چاک اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۴۴ - دردا که تو از غرور وز بی خبری اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۶۲ - زین سان که تُوی دیده به خاک آکنده اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۶۴ - صد زخم چشید نفس و افگار نشد اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۶۵ - در هیچ سری مایهٔ اسراری نه اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۶۹ - با دل گفتم درآی از خواب تمام اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۷۴ - ای کاش بدانمی که من کیستمی اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۷۵ - عمر تو بهار تازه را می ماند اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۸۱ - یک قطره زآب دیدهٔ مظلومی اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۸۸ - آنجا که بود عالم و ظالم سردار اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۹۲ - هر شه که زعدل شد شعار و شانش