فلسفه

اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۹۶ - طاووس جمال تو چو پرواز کند اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۹۷ - گر بد بازد حریف گو بد می باز اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۹۹ - بی جرم درین جهان توان زیست بگو اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۱۰۳ - سیلاب محن رونق عمرم همه برد اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۱۰۹ - عشق از چه سبب بی خبران را باشد اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۱ - هر کس که سفر کرد پسندیده شود اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۳ - اینجا اگرم کار به فرهنگ نشد اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۸ - کس مشکل اسرار حقیقت نگشاد اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۱۱ - رویی نه که پشت جان قوی ماند ازو اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۱۴ - ما را به خرابات به کس نسپارند اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۱۷ - چون نیست [امید] خلق بر وفق مراد اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۱۸ - روزی است که دار و گیر خواهد بودن اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۲۰ - از گردش گردون که فلک گردان است اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۲۴ - یکچند فلک به کام ما گردان بود اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۴۰ - غم گفت کزو دو دیده خون باید کرد اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۴۴ - هر جا که غم است زنگ آیینهٔ ماست اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۴۵ - مسکین دل برخاسته هر جا که نشست اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۴۶ - عاقل آن است که سخرهٔ غم نشود اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۴۸ - ناجنس حلاوت جوانی بُبَرد اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۳ - شد زنده زمین مرده از لطف بهار