شماره ۲۱ - هر کاو به وفا گرفته مسکن دارد
شماره ۲۴ - شش پنج کسی زند که بازی داند
شماره ۳۰ - آن قوم که راه بین فتادند و شدند
شماره ۴۱ - بر حرف دم از دل چو نقط می افتد
شماره ۷۰ - دل را چه محل کاو بپذیرد غم او
شماره ۷۶ - گر با همه ای که بی منی بی همه ای
شماره ۷۷ - مستم کن و هرچه هست بستان و برو
شماره ۸۰ - او را که به رایگان گران خواهد بود
شماره ۱۰۱ - ای دوست اگر گوهر کان می طلبی
شماره ۸ - در عمر درنگ نیست ممکن، بشتاب
شماره ۱۲ - جان گر به تن آباد بود هیچ بود
شماره ۱۴ - قومی شده تا زنده به اسرار جهان
شماره ۱۵ - عمری که به یاد این و آن می گذرد
شماره ۲۰ - بر اهل هنر کار پریشان بهتر
شماره ۲۲ - خود را تو اگر عشوه دمادم ندهی
شماره ۲۵ - آدم که همی زد دم بی درمانی
شماره ۲۷ - از دست اجل جان نبرد زاینده
شماره ۲۸ - آنها که جهان به کام دل داشته اند
شماره ۲۹ - از آخر عمر اگر کسی یاد کند
شماره ۳۰ - از دست اجل هیچ قدح نوش مکن