فلسفه

سعیدا رباعیات شماره ۴۸ - خود آمده زنده مرده می باید رفت سعیدا رباعیات شماره ۴۹ - بر دایرهٔ جهان چو پرگار مپیچ سعیدا رباعیات شماره ۵۲ - گویند به طالب که سفر باید کرد سعیدا رباعیات شماره ۵۸ - یک محرم راز در جهان یافت نشد سعیدا رباعیات شماره ۶۱ - ای مست شراب، ما و من بازی چند؟ سعیدا رباعیات شماره ۶۴ - در دار جهان که خاص و عامی چندند سعیدا رباعیات شماره ۶۸ - آنان که به علم خویش مغرورانند سعیدا رباعیات شماره ۷۰ - آنان که ندانند تو را می خوانند سعیدا رباعیات شماره ۷۵ - خود را تو مبین که بی خدا نتوان بود سعیدا رباعیات شماره ۸۳ - اشعار سعیدا به نظامی نرسید سعیدا رباعیات شماره ۹۱ - گویند که حق یار نمازی است و بس سعیدا رباعیات شماره ۹۲ - گویند خدا ز روزه راضی است و بس سعیدا رباعیات شماره ۹۶ - گویند کسانی که جهان است خیال سعیدا رباعیات شماره ۱۰۴ - یک سو شادی است در جهان یک سو غم سعیدا رباعیات شماره ۱۰۵ - من خانهٔ آن ماه جبین می دانم سعیدا رباعیات شماره ۱۰۸ - هر ذره مدان ز خود کمش می بینم سعیدا رباعیات شماره ۱۰۹ - شوخی که بری ز عالمش می بینم سعیدا رباعیات شماره ۱۱۱ - دنیا که وفایش و بقایش معلوم سعیدا رباعیات شماره ۱۱۶ - بیرون و درون برو بیا هم ماییم سعیدا رباعیات شماره ۱۱۷ - آدم یک آدم است و یک صورت و جان