فلسفه

سعیدا غزلیات شماره ۴۳۷ - کو [دلی] کز ستم چرخ نباشد غمناک سعیدا غزلیات شماره ۴۴۱ - عکس رخسارهٔ معشوق نماید در سنگ سعیدا غزلیات شماره ۴۵۲ - ریزد خزان به خاک چو برگ و نوای گل سعیدا غزلیات شماره ۴۵۸ - تأثیر نیست در نفس مرد ناتمام سعیدا غزلیات شماره ۴۶۳ - خود گدایم گرچه یار هر گدایی نیستم سعیدا غزلیات شماره ۴۷۲ - منم که خود غم و خود یار غمگسار خودم سعیدا غزلیات شماره ۴۷۳ - به قطع هستی خود خوب دستیار خودم سعیدا غزلیات شماره ۴۸۱ - تنی چند بید لرزان و روان ساکنی دارم سعیدا غزلیات شماره ۴۸۹ - ندارد منت بار لباس از هیچ کس دوشم سعیدا غزلیات شماره ۴۹۸ - همچو گل راز درون خود نمایان می کنم سعیدا غزلیات شماره ۵۰۱ - نفع، آن است که من نافع خود می بینم سعیدا غزلیات شماره ۵۰۸ - عالم تمام یک نظر است و ندیده ایم سعیدا غزلیات شماره ۵۰۹ - عزلت گزیده ایم به عزت رسیده ایم سعیدا غزلیات شماره ۵۱۴ - گاه روباه گهی شیر و گهی خرگوشیم سعیدا غزلیات شماره ۵۲۰ - چگونه کس کند آرام در سرای جهان سعیدا غزلیات شماره ۵۲۱ - بیفتی گر ز پا در راه دل سر می توان گشتن سعیدا غزلیات شماره ۵۲۲ - ندیده صاحب معنی به روزگار سخن سعیدا غزلیات شماره ۵۲۵ - آخرت منظور اگر باشد ز دنیا آمدن سعیدا غزلیات شماره ۵۳۵ - ای کرده وطن تن، به سوی جان سفری کن سعیدا غزلیات شماره ۵۴۱ - عهد کی از عهدهٔ پیمانه می آید برون