فلسفه

قاسم انوار غزلیات شماره ۱۸۷ - شکی نماند که جز دوست در جهان کس نیست قاسم انوار غزلیات شماره ۲۲۲ - به سودای تو خوش حالیم و دلشاد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۲۶ - سفر گزیدم ازین آستان کون و فساد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۳۲ - نگین سلیمان بدیوان که داد؟ قاسم انوار غزلیات شماره ۲۶۰ - مست و مستور ندیدیم و گر هم باشد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۶۸ - بپیش درد من درمان چه باشد؟ قاسم انوار غزلیات شماره ۲۷۲ - درمان طلب کردم بسی،این درد را درمان نشد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۹۷ - در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماند قاسم انوار غزلیات شماره ۳۰۸ - بر کهن دیر جهان دوست تجلی فرمود قاسم انوار غزلیات شماره ۳۱۶ - سرمایه سعادت ما در دیار بود قاسم انوار غزلیات شماره ۳۲۲ - کسی که شیوه حکمت گرفت گوی ربود قاسم انوار غزلیات شماره ۳۳۶ - تعینات جهان در میان بیم و امید قاسم انوار غزلیات شماره ۳۳۹ - منم و چشم رمد دیده و نور خورشید قاسم انوار غزلیات شماره ۳۵۶ - با ما سخن از خرقه و سجاده مگویید قاسم انوار غزلیات شماره ۳۶۳ - ای جان جهان، ساقی جان، رطل گران دار قاسم انوار غزلیات شماره ۳۷۸ - مشربم عذبست و مطرب عشق و ساقی یار غار قاسم انوار غزلیات شماره ۳۹۰ - فکر عقل از حد گذشت، ای عشق، آتش برفروز قاسم انوار غزلیات شماره ۳۹۳ - سید سادات عالم غیر انسان نیست کس قاسم انوار غزلیات شماره ۴۰۴ - واردات عاشقان کز عشق می آید بگوش قاسم انوار غزلیات شماره ۴۰۹ - چه بود قصه لیلی درین نشیمن خاک؟