شماره ۳۲۵ - جسم ما از ناتوانی جان نمی گیرد به خود
شماره ۳۲۹ - هر که غافل یک نفس شد صاحب دم کی شود؟
شماره ۳۳۹ - هر که از خود فرود می آید
شماره ۳۴۱ - نه جانان کشته اش را از پی نظاره می آید
شماره ۳۴۴ - هر نفس در کوی جانان کوه غم باید برید
شماره ۳۶۹ - به هوس باز جوان پیر نگردد هرگز
شماره ۳۸۱ - پای انداز ز پا افتاده دامان است بس
شماره ۳۸۲ - می برندش به همان راه که آمد واپس
شماره ۳۸۳ - کاکل خود را ببین از پیچ و تاب ما مپرس
شماره ۳۸۶ - چشمی که گهربار نباشد چه کند کس
شماره ۳۸۷ - ساقیا در گرد کن جام پیاپی زود باش
شماره ۴۰۰ - اگر به دست من افتد دوباره ساغر عیش
شماره ۴۰۱ - هر دم روم ز هوش و کنم خیر باد خویش
شماره ۴۰۲ - برداشتیم چو نظر از اعتبار خویش
شماره ۴۰۹ - دلا پادشاهی گدایی است محض
شماره ۴۲۱ - پیش رویش کرد پنهان مهر در روزن چراغ
شماره ۴۲۴ - ماه ما بالذات یک ماه است و اسما مختلف
شماره ۴۲۹ - به دلی سخت و دلی نرم نظر دارد عشق
شماره ۴۳۳ - تا نگذری ز سر نروی از قفای عشق
شماره ۴۳۵ - دانی چه بود بادهٔ گلگون ز رگ تاک