شماره ۱۲۲ - عرفان به خدا هیچ ندارند جهان
شماره ۱۲۴ - وهمی به خیال کرده جا نام جهان
شماره ۱۲۵ - بحری پنهان چو کرد جوش و طغیان
شماره ۱۲۶ - تا کی به لباس عاریت بند شدن
شماره ۱۳۵ - این عالم ما که بی نظیر افتاده
شماره ۱۴۳ - او معنی معنی است که را آن معنی
شماره ۱۴۴ - تا کش و فش و عمامه را ته نکنی
شماره ۱ - چه نسبت است به مصر وجود بقعهٔ تن را
شماره ۲ - به اهل راز چه نسبت رقیب بدگو را
شماره ۵ - ناز و کرشمه زینت و زیب ستمگر است
شماره ۶ - با خلق مجازی ز حقیقت خبری نیست
شماره ۹ - جهان به گوشهٔ تاریک و تنگ می ماند
شماره ۱۲ - عقل را نور نماند چو شود موی سفید
شماره ۱ - ای آسیا، ای آسیا، سرگشته ای چون ما چرا؟
شماره ۶ - بس بمساجد شدیم بهر تولا
شماره ۱۰ - چند پرسی ز کجایی و کجایی و کجا؟
شماره ۱۶ - عقل از عقیله خیزد، عشق از جنون و سودا
شماره ۱۸ - گر صفات خدا کنی بسزا
شماره ۱۹ - گر عشق نباشد نرسد قطره بدریا
شماره ۵۲ - ای مظهر جمال تو مرآت کاینات