مدح

ادیب صابر مقطعات شماره ۱۱۶ - ای چو ابر و بحر بر هر نیک و بد دستت سخی ادیب صابر قصاید شماره ۱ - رخ تو ارغوان باغ جان است ادیب صابر قصاید شماره ۲ - دست چمن گرفت سر زلف آن نگار ادیب صابر قصاید شماره ۴ - تو را خرامش کبک است و کشی طاووس ادیب صابر قصاید شماره ۵ - دلم عاشق شدن فرمود و من برحسب فرمانش ادیب صابر قصاید شماره ۶ - دی غریوان شدم به سوی وثاق ادیب صابر قصاید شماره ۷ - نهاد دولت جاوید در زمانه قدم ادیب صابر قصاید شماره ۱۳ - ای لعل فتنه بر لب چون ناردان تو ادیب صابر قصاید شماره ۱۴ - نماز شام چو صحبت بریدم از ماوی ادیب صابر قطعات شماره ۶ - زهی یافته دین و دولت زتو ادیب صابر قطعات شماره ۱۳ - کهتر و مهتر از وضیع و شریف ادیب صابر قطعات شماره ۱۴ - سخنوران که تو را درسخا سحاب نهند ادیب صابر قطعات شماره ۲۶ - چو تو هرگز نبوده ست و نباشد ادیب صابر قطعات شماره ۳۶ - ای زلف تو چون وعده وصلت به درازی نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۰۷ - زهی نسخه آفرینش جمالت نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۳۲۲ - تو کودکی به بزرگان زبان درازی بس نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۵۵۴ - جهان به طره عنبرفشان بیارایی نظیری نیشابوری قصاید شمارهٔ ۲ - این قصیده در مدح ابوالمنصور جهانگیر پادشاه در حین ملازمت ایشان در تعریف شکار گفته شده است نظیری نیشابوری قصاید شمارهٔ ۳ - مطلع دوم نظیری نیشابوری قصاید شمارهٔ ۶ - در صفت خانه ممدوح