شمارهٔ ۲۶ - یک قصیده
شمارهٔ ۳۳ - این قصیده در مرثیه صبیه و برادر دلبند این کمینه گفته شده
شمارهٔ ۳۷ - مطلع چهارم در نعت سیدالمرسلین
شمارهٔ ۳۹ - این قصیده در تعریف چهره ابوالمنصور جهانگیر پادشاه گفته شده
شمارهٔ ۴۰ - این قصیده در راه مکه معظمه بعد از غارت سارقان مذیل به مدح نواب محمد عزیز اعظم خان منظوم شده
شمارهٔ ۴۱ - یک قصیده
شماره ۴۲ - نبی که معجز ماه دو پیکر آورده
شمارهٔ ۵ - این ترکیب بند دوازده بنده است، هر بند در منقبت یکی از ائمه اثناعشر و بیان این که ولایت از ولاست و ولا به معنی حب ذاتی
شمارهٔ ۶ - این ترکیب بند مرثیه ایست که در فوت ولد دلبندم نورالدین محمد که دوازده روز در فضای دنیا بود گفته شده
شمارهٔ ۸ - در راه مکه مکرمه
شماره ۵ - از دوست منادیست اندر رگ و پوست
شماره ۱۹ - یک دم که ز دردسر پریشانی داشت
شماره ۶۲ - تو هیچ بدی که جسم و جانت دادند
شماره ۶۹ - هرکس ز خودی و خودستایی گردید
شماره ۷۰ - هر دم عمل خیر تبه خواهم کرد
شماره ۱۷ - چو دست سائلان نبود گلی دامان وسعت را
شماره ۱۸ - این قدر طول امل ره میدهی در دل چرا
شماره ۹۳ - ای بار داده کعبه کویت براهها
شماره ۱۱۴ - اگر نه دیده بینایی تو معیوب است
شماره ۱۸۷ - واعظ دل شده هرجا که بود بنده اوست
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
