در وفات قیصر و پادشاهی جهانگیر
در خاتمت کتاب گوید
شماره ۱۱۱ - نه در بتری نه در بهی میمیرم
شماره ۳۰ - ما جوهر پاک خویش بشناختهایم
شماره ۷۱ - ای بس که چه دشوار و چه آسان مُردیم
شماره ۱۹ - دردا که ز خود بیخبرم باید مرد
شماره ۴۰ - دانی تو که مرگ چیست از تن رستن
شماره ۱۱ - هر چند ز ننگِ خود خبردار نهایم
شماره ۴۴ - غم کشته و رنج دیده خواهم مردن
شماره ۱۶ - جان رفت و به ذوق زندگانی نرسید
شماره ۱ - دل خون شد و کس محرم این راز نیافت
شماره ۱۳ - دردا که ز درد ناکسی میمیرم
شماره ۱۴ - درعالم مرگ زندگانی دور است
شماره ۴۳ - بی ره رفتن، رموز میاندیشی
شماره ۳ - چون مرگ در افکند به غرقاب ترا
شماره ۵ - دیدی تو که محنت زده و شاد بمرد
شماره ۲۱ - بر هر وجهی که بستهٔ اسبابی
شماره ۲۷ - جانی است درین راه خطرناک شده
شماره ۵ - چندان که ز مرگ میبگویم دل را
شماره ۱۰ - عمری که ز رفتنش چنین بیخبرم