مرگ

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۱۳ - زان میترسم که در بلام اندازند عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۱۷ - تا کی باشم گرد جهان در تک و تاز عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۳۵ - از واقعهٔ روز پسین میترسم عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۴۰ - دردا که جوانی ز بَرَم دور رسید عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۴۳ - تا کی به هوس چارهٔ بهبود کنیم عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۴۸ - دردا که ز دُردی جهان مَست شدیم عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۴۹ - رفتیم و نبود هیچ کس محرم ما عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۵۶ - چون رفتن جان پاک آمد در پیش عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۵۸ - هم کار ز دست رفت در بی کاری عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۶۱ - از گلشن دل نصیب من خار رسید عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۶۲ - چون لایق گنج نیست ویرانهٔ عمر عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۶۷ - شد عمر و دل از کرده پشیمان آمد عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۷۱ - افسوس که ناچار بمی باید مرد عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۷۳ - هان ای دل خسته کاروان میگذرد عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۷۶ - با این دلِ چون قیر چه خواهی کردن عطار نیشابوری باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست شماره ۱ - شیر اجلت چو درکمین خواهد بود عطار نیشابوری باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست شماره ۳ - چون روی تو در هلاک خواهد بودن عطار نیشابوری باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست شماره ۸ - گر در کوهی مقیم و گر در دشتی عطار نیشابوری باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست شماره ۹ - چون رفتنِ بیقیاس داری در پی عطار نیشابوری باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست شماره ۱۱ - هر رنگ که ممکن است آمیخته گیر