غزل ۶۹۵۷ - حیف است درین فصل دماغی نرسانی
غزل ۶۹۶۲ - ما صلح نمودیم ز گلزار به بویی
غزل ۱۳ - عمر گیچدی، سفر اسبابینی آماده قیلین
شماره ۳۴ - قانع به جرعه نیست لب میگسار ما
شماره ۶۷ - عیدست مرگ دست به هستی فشانده را
شماره ۴۳۱ - روشندلان که آینه جان زدوده اند
شماره ۴۹۹ - در لباس از سینه تفسیده آهی می کشم
شماره ۱۲ - قرار نیست دمی چون شرار، خرده جان را
شماره ۲۲ - یکی دو شد ز اجل ماتم روان غریب
شماره ۶۸ - مصیبت می کند بر دل گوارا زهر مردن را
شماره ۱۲۸ - پیر را قامت خم سوی عدم راهبرست
شماره ۱۷۰ - ز پیری حاصل من مد آه است
شماره ۱۸۸ - داستان عمر طی شد حرف او آخر نشد
شماره ۲۳۱ - به ماتم هر که کام خود ز افغان تلخ می سازد
شماره ۲۵۱ - از رفتن گل صحن چمن نوحه سرایی است
شماره ۳۳۳ - از موی چو کافور دلم بیت حزن شد
شماره ۳۷۶ - عمر گویی است سبک، قامت خم چوگانش
شماره ۵۹ - اینجا به خواب غفلت و آنجا به خواب مرگ
شماره ۶۰ - لنگر نکرده ایم چو گوهر درین محیط
شماره ۷۲ - ز بعد مرگ، کسی خط به قبر ما نکشید