مرگ

صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۹۳۴ - به هر چمن قد موزون او خرام کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۹۶۴ - اگر چه دیده به خواب از صدای آب رود صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۴۵ - زخمی که ره به لذت ناسور می برد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۵۴ - راهی که مرغ عقل به یک سال می پرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۵۵ - از چشم ودل کی آن گل سیراب بگذرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۶۳ - خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۶۸ - کی غم مرا ز دل می احمر برآورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۲۳ - از همت بلند اثر در جهان نماند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۳۷ - اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بود صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۴۸ - آزاده چون مسیح بر افلاک می رود صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۷۷ - دل روشن از ریاضت بسیار می شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۷۸ - از یاد وصل، دیده من سیر می شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۷۲۵ - از سعی، کار عشق شود خام بیشتر صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۷۳۷ - صبح است ساقیا می چون آفتاب گیر صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۷۹۷ - که را به گوشه گلخن کشیده اند امروز؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۸۳۰ - از دل آگاه در عالم همین نام است و بس صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۸۵۱ - صد گل به باد رفت و گلابی ندید کس صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۴۴ - تسلیم در کشاکش اهل زمانه باش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۱۹ - گر چه دارد تلخی زهر اجل جام وداع صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۳۷ - مشو به دیدن خشک از سمنبران قانع