معنویت

مولوی دفتر چهارم بخش ۸۹ - در بیان آنک وهم قلب عقلست و ستیزهٔ اوست بدو ماند و او نیست و قصهٔ مجاوبات موسی علیه‌السلام کی صاحب عقل بود با فرعون کی صاحب وهم بود مولوی دفتر چهارم بخش ۹۷ - شرح کردن موسی علیه‌السلام آن چهار فضیلت را جهت پای مزد ایمان فرعون مولوی دفتر چهارم بخش ۹۹ - غره شدن آدمی به ذکاوت و تصویرات طبع خویشتن و طلب ناکردن علم غیب کی علم انبیاست مولوی دفتر چهارم بخش ۱۱۰ - جواب دهری کی منکر الوهیت است و عالم را قدیم می‌گوید مولوی دفتر چهارم بخش ۱۱۴ - گفتن خلیل مر جبرئیل را علیهماالسلام چون پرسیدش کی الک حاجة خلیل جوابش داد کی اما الیک فلا مولوی دفتر چهارم بخش ۱۱۵ - مطالبه کردن موسی علیه‌السلام حضرت را کی خلقت خلقا اهلکتهم و جواب آمدن مولوی دفتر چهارم بخش ۱۱۷ - مثال دیگر هم درین معنی مولوی دفتر چهارم بخش ۱۳۲ - در خواستن قبطی دعای خیر و هدایت از سبطی و دعا کردن سبطی قبطی را به خیر و مستجاب شدن از اکرم الاکرمین وارحم الراحمین مولوی دفتر چهارم بخش ۱۳۳ - حکایت آن زن پلیدکار کی شوهر را گفت کی آن خیالات از سر امرودبن می‌نماید ترا کی چنینها نماید چشم آدمی را سر آن امرودبن از سر امرودبن فرود آی تا آن خیالها برود و اگر کسی گوید کی آنچ آن مرد می‌دید خیال نبود و جواب این مثالیست نه مثل در مثال همین قدر بس بود کی اگر بر سر امرودبن نرفتی هرگز آنها ندیدی خواه خیال خواه حقیقت مولوی دفتر چهارم بخش ۱۳۵ - اطوار و منازل خلقت آدمی از ابتدا مولوی دفتر چهارم بخش ۱۳۶ - بیان آنک خلق دوزخ گرسنگانند و نالانند به حق کی روزیهای ما را فربه گردان و زود زاد به ما رسان کی ما را صبر نماند مولوی دفتر چهارم بخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می‌رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می‌بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن‌تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره مولوی دفتر پنجم بخش ۱۰ - گواهی فعل و قول بیرونی بر ضمیر و نور اندرونی مولوی دفتر پنجم بخش ۱۲ - عرضه کردن مصطفی علیه‌السلام شهادت را بر مهمان خویش مولوی دفتر پنجم بخش ۱۳ - بیان آنک نور که غذای جانست غذای جسم اولیا می‌شود تا او هم یار می‌شود روح را کی اسلم شیطانی علی یدی مولوی دفتر پنجم بخش ۱۸ - تفسیر یا حسرة علی العباد مولوی دفتر پنجم بخش ۱۹ - سبب آنک فرجی را نام فرجی نهادند از اول مولوی دفتر پنجم بخش ۲۲ - تفاوت عقول در اصل فطرت خلاف معتزله کی ایشان گویند در اصل عقول جز وی برابرند این افزونی و تفاوت از تعلم است و ریاضت و تجربه مولوی دفتر پنجم بخش ۲۳ - حکایت آن اعرابی کی سگ او از گرسنگی می‌مرد و انبان او پر نان و بر سگ نوحه می‌کرد و شعر می‌گفت و می‌گریست و سر و رو می‌زد و دریغش می‌آمد لقمه‌ای از انبان به سگ دادن مولوی دفتر پنجم بخش ۲۸ - در بیان قول رسول علیه‌السلام لا رهبانیة فی‌الاسلام