مواعظ اخلاقی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عطار نیشابوری بخش پانزدهم (۶) حکایت حکیم با ذوالقرنین عطار نیشابوری بخش بیستم (۱۰) حکایت در اهل دوزخ عطار نیشابوری باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد شماره ۵۸ - چون بحر شدی گهر میانِ جان دار عطار نیشابوری باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد شماره ۶۵ - گرچه دل تو زین همه غم تنگ شود عطار نیشابوری باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد شماره ۲۲ - جانی که نهفت زنگ دنیی او را عطار نیشابوری باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد شماره ۳۸ - ای از تن منقلب گذر ناکرده عطار نیشابوری باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به شماره ۲ - هر دل که بجان طریق دمساز نیافت عطار نیشابوری باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن شماره ۱۶ - هر چند که نیست هیچ از حق خالی عطار نیشابوری باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن شماره ۷ - تا مرغ دل تو بال وپر نگشاید عطار نیشابوری باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن شماره ۱۲ - خواهی که به عقبی به بقایی برسی عطار نیشابوری باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن شماره ۳۳ - هر چند که دریای پر آب آمد پیش عطار نیشابوری باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن شماره ۳ - ای مانده ز خویش در بلایی که مپرس عطار نیشابوری باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن شماره ۲۴ - عمری که نه در حضور جان خواهد بود عطار نیشابوری باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن شماره ۹ - خواهی که ز اضطرار و خواری برهی عطار نیشابوری باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن شماره ۲۶ - از هستی خود دمِ تولاّ چه زنیم عطار نیشابوری باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست شماره ۲۹ - بس عمر عزیز ای دل مسکین که گذشت عطار نیشابوری باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات شماره ۳۶ - ای هم نفسان فعل اجل میدانید عطار نیشابوری بخش یازدهم الحكایة و التمثیل عطار نیشابوری بخش یازدهم الحكایة و التمثیل عطار نیشابوری بخش بیست و یکم الحكایة و التمثیل