غزل ۱۰۴۳ - مرا اقبال خندانید آخر
غزل ۲۸۴۲ - بت من زدر درآمد، به مبارکی و شادی
غزل ۳۳۹ - گردن افراشتهام بر فلک از طالع خویش
حکایت - یکی در نشابور دانی چه گفت
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - بازگردیدن پادشاه اسلام از سفر عراق
تکه ۱۰ - بخت و دولت به برم زآب روان باز آمد
رباعی ۱۰۶ - ای شاخ تو اقبال و خرد بارت باد
شماره ۳۲۷ - خاقانی را طعنه زنی هرگاهی
تمامی سخن
دعا و ختم کتاب
رباعی ۳۱۶ - آسان گل باغ مدعا نتوان چید
بخش ۹ - حکایت شبانی که، از غایت همت، تیغ را آیینه وجاهت، و قلم را عمدهٔ دولت خود ساخت
شماره ۵۱ - اندی که امیر ما باز آید پیروز
شماره ۴۰ - بخت و دولت چو پیشکار تواند
شماره ۳۲۰ - گفتی که سپاس کس مبر بیش
شماره ۱۹ - عمری به طلب در همه راهی گشتیم
غزل ۲۲۲۶ - از غیرت رکابت از دیده خون روان است
شماره ۱۴۶ - آن را که ز بخت دستیاری باشد
شماره ۹۳ - هر بزم که کردی همه بهروزی بود
شماره ۱۰۳ - ای رفته ز خانه مدتی سوی سفر