غزل ۹۱۲ - نگفتمت مرو آن جا که مبتلات کنند؟
بخش ۲ - هلال پنداشتن آن شخص خیال را در عهد عمر رضی الله عنه
الحکایه و التمثیل
شماره ۱۸ - چون کرد شراب شرک و غفلت مستت
و ان منکم الا واردها کان علی ذلک حتماً مقضیاً
فی صفةالنّفس واحواله
رباعی ۹ - هرلحظه غمی به مستمندی رسدت
فقرۀ ۱۱۳
شماره ۱۸۲۸ - قصد که داری، ای پسر، باز چنین که می روی
بخش ۱۰۲ - در بیان عسل خاک آلوده در وسط چاه و مشغول شدن به آن
شماره ۷۰ - در آنکه زدی دست ره امن ببست
شماره ۳ - ای آنکه دم از مقام رندان بزنی
شمارهٔ ۴۳ - به شاهد لغت سپار، بمعنی گاوآهن که زمین شکافد
بخش ۱۵ - حکایت
پند