شماره ۱ - ای آن که اساس جور بر پاست تو را شماره ۲ - هر لحظه دل از یکی است خشنود مرا شماره ۳ - هر قدر به بزم دوش بنواخت مرا شماره ۴ - یک عمر از او به حسرت یاری ها شماره ۵ - شبها که ز هجران توام در تب و تاب شماره ۶ - گریم هر روز و دل خموش است امشب شماره ۷ - برداشت عروس باغ از چهره نقاب شماره ۸ - از طبعی ناکام که ناکام تر است شماره ۹ - با همچو خودی نرد محبت چون باخت شماره ۱۰ - تا دل نشد از نخست پا بست غمت شماره ۱۱ - از عشق کسی کار تو از کار شده است شماره ۱۲ - ای آنکه به جان ز فرقتش سوزی هست شماره ۱۳ - گویند آن را که چون گل آراسته است شماره ۱۴ - دل را دانم چو باغم عشقش ساخت شماره ۱۵ - غیر از تو بساط عیش آراسته است شماره ۱۶ - گیرم دایم بدوستی دل را خوست شماره ۱۷ - شوخی که کند طره پریشان به عبث شماره ۱۸ - میخواست فلک که خوارو زارم بکشد شماره ۱۹ - هرگز گله از غیر نفاق تو نکرد شماره ۲۰ - گردید زدور لمعه ی نور پدید شماره ۲۱ - ابر گریان که در چمن می خندد شماره ۲۲ - مانند شمایلت شمایل نشود شماره ۲۳ - از توبه چو تازه گشت ایمانم باز شماره ۲۴ - ای از غم تو ناله ی زار همه کس شماره ۲۵ - ای باعث افلاس و تهیدستی خلق شماره ۲۶ - در بزم رقیب ای زتوام سوز فراق شماره ۲۷ - در بزم تو دورای گل خود روی دو رنگ شماره ۲۸ - ای در چمن حسن رخت خرمن گل شماره ۲۹ - صد بار اگر به تیغ کین می کشدم شماره ۳۰ - با غیر ترا یار نمیدانستم شماره ۳۱ - وقتی که ربود خواب و از دل تابم شماره ۳۲ - جائی که فرو رفت به گل پای دلم شماره ۳۳ - این خاک مدینه است یا ماه معین؟ شماره ۳۴ - چون گشت به پا قصر شهنشاه زمین شماره ۳۵ - دلاک به شغل سر تراشی بر من شماره ۳۶ - ز آن یار جفا جو که وفا دیده که من؟ شماره ۳۷ - ماندم زجفای غیر مهجور از تو شماره ۳۸ - ای شمع رخ ترا دلم پروانه شماره ۳۹ - شادی و غمم به قدر هم بایستی شماره ۴۰ - تعظیم مرا گرنه به مجلس کردی شماره ۴۱ - هر شعر کز اوراق کهن میخوانی