بخش ۱ - باب بوف و زاغ بخش ۲ - زاغان و بومان بخش ۳ - گفت در این کار تامل باید کرد، و در فراز و نشیب و چپ و راست آن نیکو بنگریست، که پادشاهان را به رای ناصحان آن اغراض حاصل آید که بعدت بسیار و لشکر انبوه بخش ۴ - حکایت مرغان که می‌خواستند بوم را امیر خود کنند بخش ۵ - خرگوشی که ادعای رسولی ماه کرد و پیلان بخش ۶ - کبک انجیری، خرگوش و گربهٔ روزه‌دار بخش ۷ - ادامهٔ حکایت مرغان که می‌خواستند بوم را امیر خود کنند بخش ۸ - حکایت زاهد و گوسفند و طراران بخش ۹ - و آن شب بومان بازآمدند و زاغان را نیافتند، وا و را که چندان رنج برخود نهاده بود و در کمین غدر نشسته هم ندیدند. بترسید که بومان بازگردند و سعی او باطل بخش ۱۰ - حکایت بازرگان و زن و دزد بخش ۱۱ - ملک وزیر سوم را پرسید که: را تو چه بیند؟ گفت: آن اولی تر که او را باقی گذاشته آید وبجای او بانعام فرمود، که او در خدمت ملک ابواب مناصحت و اخلاص بجای آ بخش ۱۲ - حکایت زاهد و دزد و دیو بخش ۱۳ - حکایت درودگر و زن خیانتکارش بخش ۱۴ - ملک بومان باشارت او التفات ننمود، تا آن زاغ را عزیز و مکرم و مرفه و محترم با او ببردند، ومثال داد تا در نیکو داشت مبالغت نمایند. همان وزیر که بکشتن او بخش ۱۵ - حکایت موشی که به دعای زاهد مستجاب الدعوه به پیکر دختری درآمد بخش ۱۶ - سرانجام بومان بخش ۱۷ - ملک گفت که از کیاست ودانش بومان شمتی بازگوی. گفت:در میان ایشان هیچ زیرکی ندیدم، مگر آنکه بکشتن من اشارت می‌کرد و ایشان رای او را ضعیف می‌پنداشتند، ونص بخش ۱۸ - آورده‌اند که پیری رد ماری اثر کرد و ضعف شامل بدو راه یافت چنانکه از شکار بازماند، و در کار خویش متحیر گشت، که نه بی قوت زندگانی صورت می‌بست و نه بی قو بخش ۱۹ - ملک گفت از خدمتگاران درگاه ترا چنان یافتم که لطف گفتار تو بجمال کردار مقرون بود، و بنفاذ عزم و ثبات حزم مهمی بدین بزرگی کفایت توانستی کردن تا ایزد تعا