تعداد رسانه های این بخش

۱۶۵۹

بخش ۸۰ - معشوقی از عاشق پرسید کی خود را دوست‌تر داری یا مرا گفت من از خود مرده‌ام و به تو زنده‌ام از خود و از صفات خود نیست شده‌ام و به تو هست شده‌ام علم خود را فراموش کرده‌ام و از علم تو عالم شده‌ام قدرت خود را از یاد داده‌ام و از قدرت تو قادر شده‌ام اگر خود را دوست دارم ترا دوست داشته باشم و اگر ترا دوست دارم خود را دوست داشته باشم هر که را آینهٔ یقین باشد گرچه خود بین خدای بین باشد اخرج به صفاتی الی خلقی من رآک رآنی و من قصدک قصدنی و علی هذا > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۷۹ - بیان اتحاد عاشق و معشوق از روی حقیقت اگر چه متضادند از روی آنک نیاز ضد بی‌نیازیست چنان که آینه بی‌صورتست و ساده است و بی‌صورتی ضد صورتست ولکن میان ایشان اتحادیست در حقیقت کی شرح آن درازست و العاقل یکفیه الاشاره > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۷۸ - در معنی این کی ارنا الاشیاء کما هی و معنی این کی لو کشف الغطاء ما از ددت یقینا و قوله در هر که تو از دیدهٔ بد می‌نگری از چنبرهٔ وجود خود می‌نگری پایهٔ کژ کژ افکند سایه > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۷۷ - خلق الجان من مارج من نار و قوله تعالی فی حق ابلیس انه کان من الجن ففسق > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۷۶ - حکمت نظر کردن در چارق و پوستین کی فلینظر الانسان مم خلق > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی
بخش ۶ - بردن پادشاه آن طبیب را بر بیمار تا حال او را ببیند > مولوی
خوانش
فاطمه زندی
غزل ۲۴۶۵ - آمده‌یی که راز من بر همگان بیان کنی > مولوی
خوانش
فاطمه زندی
غزل ۲۴۶۶ - ای که به لطف و دلبری از دو جهان زیاده‌یی > مولوی
خوانش
فاطمه زندی
غزل ۲۸۳۸ - صفت خدای داری، چو به سینه‌یی درآیی > مولوی
خوانش
فاطمه زندی
بخش ۷۵ - بیان آنک آنچ بیان کرده می‌شود صورت قصه است وانگه آن صورتیست کی در خورد این صورت گیرانست و درخورد آینهٔ تصویر ایشان و از قدوسیتی کی حقیقت این قصه راست نطق را ازین تنزیل شرم می‌آید و از خجالت سر و ریش و قلم گم می‌کند و العاقل یکفیه الاشاره > مولوی
خوانش
مرضیه مسلمی