کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۸۸ - ز شیرین جان ها بس که تیغت شهدپرور شد
ز شیرین جان ها بس که تیغت شهدپرور شد
ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۴۶ - به یاد عشقی
شبی‌چشم کیوان ز فکرت نخفت
ملک‌الشعرای بهار : رباعیات
شماره ۵۵ - چشم فلک است بر ستمگر نگران
چشم فلک است بر ستمگر نگران
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۱۷ - اول ثنای عشق فصیحان اداکنند
اول ثنای عشق فصیحان اداکنند
ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۱۱۲
شراب به پیمان (‌یعنی به اندازه‌) خور چه هر که او شراب بی‌پیمان خورد، بسا گنه که از وی آید.
سعدی : غزلیات
غزل ۱۶۷ - گر از جفای تو روزی دلم بیازارد
گر از جفای تو روزی دلم بیازارد
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۰ - غارتگر حیا نکنی جام باده را
غارتگر حیا نکنی جام باده را
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۹۵ - عجب آن دلبر جادو کجا رفت
عجب آن دلبر جادو کجا رفت
طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۱۵ - بهتر آنست که پا از سر بازار کشم
بهتر آنست که پا از سر بازار کشم
ملک‌الشعرای بهار : مسمطات
تهنیت فتح آذربایجان
فلق لیل‌الفراق‌، وریح وصل تفوح
جامی : دفتر اول
بخش ۶۴ - در بیان معنی کلام و بیان مراتب و اقسام آن و بیان آنکه کدام قدیم است و کدام حادث و بیان آنکه کلام جمادات و نباتات از کدام قبیل است
گر چه آمد بسیط اصل کلام
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۳ - چو زلف تو بود از تکبر دوتا
چو زلف تو بود از تکبر دوتا
نهج البلاغه : حکمت ها
استفاده از فرصت ها
وَ قَالَ عليه‌السلام إِضَاعَةُ اَلْفُرْصَةِ غُصَّةٌ
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۲۱ - گر کشندم به غمزه چشمانت
گر کشندم به غمزه چشمانت
مولوی : غزلیات
غزل ۲۸۴۵ - بت من به طعنه گوید چه میان ره فتادی؟
بت من به طعنه گوید چه میان ره فتادی؟
نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۱۰۸ - در نبوت پیغمبر اکرم
سخن چون شد به معصومان حوالت
مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۳۴ - قضا آمد شنو طبل نفیرش
قضا آمد شنو طبل نفیرش
سعدی : غزلیات
غزل ۶۸ - چشمت خوشست و بر اثر خواب خوشترست
چشمت خوشست و بر اثر خواب خوشترست
سعدی : مفردات
بیت ۷۰
به پارسایی و رندی و فسق و مستوری
ملک‌الشعرای بهار : رباعیات
شماره ۱۷ - برخاست خروس صبح برخیز ای دوست
برخاست خروس صبح برخیز ای دوست