غبار همدانی : غزلیات
شماره ۶۸ - ساقیا می ده که تا ما عاقلیم
ساقیا می ده که تا ما عاقلیم ترانه های کودکانه : بخش اول
برفای ریزه
برفای ریزه ریزه روی زمین میریزه حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۷۰۲ - چشم خودم چو اشک ز مژگان فروچکم
چشم خودم چو اشک ز مژگان فروچکم رشیدالدین میبدی : ۵- سورة المائدة- مدنیة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: یَسْئَلُونَکَ میپرسند ترا، ما ذا أُحِلَّ لَهُمْ که چه چیز ایشان را حلال و گشاده کردند از صید، قل بگوى: أُحِلَّ لَکُمُ الطَّیِّباتُ حلال کردند شما را پاکها، وَ ما عَلَّمْتُمْ و خوردن صید آن سبع که صید کردن در وى آموختهاید، مِنَ الْجَوارِحِ ازین ددان و پرندگان شکارى، مُکَلِّبِینَ در آن حال که مىدرآموزید و آموخته فرا صید میگذارید، تُعَلِّمُونَهُنَّ در آن ددان مىآموزید، مِمَّا عَلَّمَکُمُ اللَّهُ از آنچه اللَّه در شما آموخت، فَکُلُوا مِمَّا أَمْسَکْنَ عَلَیْکُمْ میخورید از آنچه شما را صید کنند، وَ اذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَیْهِ و خداى را نام برید چون آن را فرا صید گذارید، وَ اتَّقُوا اللَّهَ و از خشم و عذاب خداى پرهیزید، إِنَّ اللَّهَ سَرِیعُ الْحِسابِ (۴) اللَّه آسان توان است زود شمار. فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۴ - آنرا که خبر ز عالم راز رسید
آنرا که خبر ز عالم راز رسید محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت ۱۰۵ - آوردهاند کی یکی از مشایخ در عهد شیخ بغزا رفته بود بولایت روم، روزی در آن دارالحرب میرفت، ابلیس را دید، گفت: ای ملعون اینجا چه میکنی که دل تو ازین ج
آوردهاند کی یکی از مشایخ در عهد شیخ بغزا رفته بود بولایت روم، روزی در آن دارالحرب میرفت، ابلیس را دید، گفت: ای ملعون اینجا چه میکنی که دل تو ازین جماعت کی اینجا هستند فارغست؟ گفت من اینجا بیاختیار خویش افتادهام. گفت چگونه؟ گفت من بمیهنه میگذشتم، شیخ بوسعید بوالخیر از مسجد با سرای میشد در راه عطسۀ داد مرا اینجا افگند. اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۱۵ - که گفته سنگ دلت کفه محبت باد
که گفته سنگ دلت کفه محبت باد امام خمینی : رباعیات
فریاد رس
در هیچ دلی، نیست بجز تو هوسی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۱۶ - چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟
چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟ سعدی : باب پنجم در رضا
حکایت کرکس با زغن
چنین گفت پیش زغن کرکسی میرداماد : رباعیات
شماره ۲۹۵ - شاها ز زمانه گم شد آسایش من
شاها ز زمانه گم شد آسایش من رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۶۵ - علم ابر و تندر بود کوس او
علم ابر و تندر بود کوس او سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۹۰۱ - سحر زان شمع باشد تاب خورده
سحر زان شمع باشد تاب خورده مولوی : رباعیات
رباعی ۹۶۰ - گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز
گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۲ - تن محنت کشی دیرم خدایا
تن محنت کشی دیرم خدایا وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۰۷ - درون دل به غیر از یار و فکر یار کی گنجد
درون دل به غیر از یار و فکر یار کی گنجد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۷۱ - شکاریی که دلم گشته است نخجیرش
شکاریی که دلم گشته است نخجیرش کوهی : غزلیات
شماره ۱۸۲ - خسبیده چند مانی در جامه خواب غافل
خسبیده چند مانی در جامه خواب غافل اقبال لاهوری : زبور عجم
فرشته گرچه برون از طلسم افلاک است
فرشته گرچه برون از طلسم افلاک است فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۹۴ - هر آنکه سخت به من لاف آشنائی زد
هر آنکه سخت به من لاف آشنائی زد
شماره ۶۸ - ساقیا می ده که تا ما عاقلیم
ساقیا می ده که تا ما عاقلیم ترانه های کودکانه : بخش اول
برفای ریزه
برفای ریزه ریزه روی زمین میریزه حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۷۰۲ - چشم خودم چو اشک ز مژگان فروچکم
چشم خودم چو اشک ز مژگان فروچکم رشیدالدین میبدی : ۵- سورة المائدة- مدنیة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: یَسْئَلُونَکَ میپرسند ترا، ما ذا أُحِلَّ لَهُمْ که چه چیز ایشان را حلال و گشاده کردند از صید، قل بگوى: أُحِلَّ لَکُمُ الطَّیِّباتُ حلال کردند شما را پاکها، وَ ما عَلَّمْتُمْ و خوردن صید آن سبع که صید کردن در وى آموختهاید، مِنَ الْجَوارِحِ ازین ددان و پرندگان شکارى، مُکَلِّبِینَ در آن حال که مىدرآموزید و آموخته فرا صید میگذارید، تُعَلِّمُونَهُنَّ در آن ددان مىآموزید، مِمَّا عَلَّمَکُمُ اللَّهُ از آنچه اللَّه در شما آموخت، فَکُلُوا مِمَّا أَمْسَکْنَ عَلَیْکُمْ میخورید از آنچه شما را صید کنند، وَ اذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَیْهِ و خداى را نام برید چون آن را فرا صید گذارید، وَ اتَّقُوا اللَّهَ و از خشم و عذاب خداى پرهیزید، إِنَّ اللَّهَ سَرِیعُ الْحِسابِ (۴) اللَّه آسان توان است زود شمار. فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۴ - آنرا که خبر ز عالم راز رسید
آنرا که خبر ز عالم راز رسید محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت ۱۰۵ - آوردهاند کی یکی از مشایخ در عهد شیخ بغزا رفته بود بولایت روم، روزی در آن دارالحرب میرفت، ابلیس را دید، گفت: ای ملعون اینجا چه میکنی که دل تو ازین ج
آوردهاند کی یکی از مشایخ در عهد شیخ بغزا رفته بود بولایت روم، روزی در آن دارالحرب میرفت، ابلیس را دید، گفت: ای ملعون اینجا چه میکنی که دل تو ازین جماعت کی اینجا هستند فارغست؟ گفت من اینجا بیاختیار خویش افتادهام. گفت چگونه؟ گفت من بمیهنه میگذشتم، شیخ بوسعید بوالخیر از مسجد با سرای میشد در راه عطسۀ داد مرا اینجا افگند. اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۱۵ - که گفته سنگ دلت کفه محبت باد
که گفته سنگ دلت کفه محبت باد امام خمینی : رباعیات
فریاد رس
در هیچ دلی، نیست بجز تو هوسی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۱۶ - چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟
چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟ سعدی : باب پنجم در رضا
حکایت کرکس با زغن
چنین گفت پیش زغن کرکسی میرداماد : رباعیات
شماره ۲۹۵ - شاها ز زمانه گم شد آسایش من
شاها ز زمانه گم شد آسایش من رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۶۵ - علم ابر و تندر بود کوس او
علم ابر و تندر بود کوس او سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۹۰۱ - سحر زان شمع باشد تاب خورده
سحر زان شمع باشد تاب خورده مولوی : رباعیات
رباعی ۹۶۰ - گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز
گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۲ - تن محنت کشی دیرم خدایا
تن محنت کشی دیرم خدایا وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۰۷ - درون دل به غیر از یار و فکر یار کی گنجد
درون دل به غیر از یار و فکر یار کی گنجد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۷۱ - شکاریی که دلم گشته است نخجیرش
شکاریی که دلم گشته است نخجیرش کوهی : غزلیات
شماره ۱۸۲ - خسبیده چند مانی در جامه خواب غافل
خسبیده چند مانی در جامه خواب غافل اقبال لاهوری : زبور عجم
فرشته گرچه برون از طلسم افلاک است
فرشته گرچه برون از طلسم افلاک است فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۹۴ - هر آنکه سخت به من لاف آشنائی زد
هر آنکه سخت به من لاف آشنائی زد