نهج البلاغه : حکمت ها
توکل و اعتماد به خدا
وَ قَالَ عليهالسلام لاَ يَصْدُقُ إِيمَانُ عَبْدٍ حَتَّى يَكُونَ بِمَا فِي يَدِ اَللَّهِ أَوْثَقَ مِنْهُ بِمَا فِي يَدِهِ ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۶۶ - دختر گدا
گویند سیم و زر به گدایان خدا نداد نهج البلاغه : حکمت ها
غيبت نشانه ناتوانى
وَ قَالَ عليهالسلام اَلْغِيبَةُ جُهْدُ اَلْعَاجِزِ ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۸ - نفس انسان
ز دانایی بنالد مرد دانا ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۳۱ - غزل در مخالفت جمهوری ساخته شده از مسمط موشح در موافقت جمهوری
جمهوری سردار سپه مایهٔ ننگ است نهج البلاغه : حکمت ها
علت دنيا دوستى
وَ قَالَ عليهالسلام اَلنَّاسُ أَبْنَاءُ اَلدُّنْيَا وَ لاَ يُلاَمُ اَلرَّجُلُ عَلَى حُبِّ أُمِّهِ نهج البلاغه : حکمت ها
پرهيز از پراکنده کاری
وَ قَالَ عليهالسلام مَنْ أَوْمَأَ إِلَى مُتَفَاوِتٍ خَذَلَتْهُ اَلْحِيَلُ نهج البلاغه : حکمت ها
ارتباط صفات اخلاقی
وَ قَالَ عليهالسلام إِذَا كَانَ فِي رَجُلٍ خَلَّةٌ رَائِقَةٌ فَانْتَظِرُوا أَخَوَاتِهَا ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۵۴ - نوش جانت
ای محمدخان به دژبانی فتادی، نوش جانت نهج البلاغه : حکمت ها
نادانى ریشه دشمنى ها
وَ قَالَ عليهالسلام اَلنَّاسُ أَعْدَاءُ مَا جَهِلُوا جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۷۶۵ - عشق بازی با چنان یاری چه خوش باشد دگر
عشق بازی با چنان یاری چه خوش باشد دگر ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۲ - شکوه و تفاخر
کند از جا عاقبت سیلاب چشم تر مرا ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۵ - فتح ورشو
قیصر گرفت خطهٔ ورشو را ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۴ - گواه سخنوری
آمد، چو دو نیمه برفت از شب نهج البلاغه : حکمت ها
نفوذ و تاثیر سخن
وَ قَالَ عليهالسلام رُبَّ قَوْلٍ أَنْفَذُ مِنْ صَوْلٍ نهج البلاغه : نامه ها
سفارش به عبد الله بن عباس در بیان اخلاق حاکم
و من وصية له عليهالسلام لعبد الله بن العباس عند استخلافه إياه على البصرة ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۹ - در وصف تگرگ
ز میغ اندر جهد هزمان درخشا ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۸۲ - آمال شاعر
فروردین آمد، سپس بهمن و اسفند نهج البلاغه : حکمت ها
نقاط ضعف انسان
وَ قَالَ عليهالسلام مِسْكِينٌ اِبْنُ آدَمَ مَكْتُومُ اَلْأَجَلِ مَكْنُونُ اَلْعِلَلِ مَحْفُوظُ اَلْعَمَلِ تُؤْلِمُهُ اَلْبَقَّةُ وَ تَقْتُلُهُ اَلشَّرْقَةُ وَ تُنْتِنُهُ اَلْعَرْقَةُ نهج البلاغه : حکمت ها
ارزش انسان
وَ قَالَ عليهالسلام أَلاَ حُرٌّ يَدَعُ هَذِهِ اَللُّمَاظَةَ لِأَهْلِهَا إِنَّهُ لَيْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلاَّ اَلْجَنَّةَ فَلاَ تَبِيعُوهَا إِلاَّ بِهَا
توکل و اعتماد به خدا
وَ قَالَ عليهالسلام لاَ يَصْدُقُ إِيمَانُ عَبْدٍ حَتَّى يَكُونَ بِمَا فِي يَدِ اَللَّهِ أَوْثَقَ مِنْهُ بِمَا فِي يَدِهِ ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۶۶ - دختر گدا
گویند سیم و زر به گدایان خدا نداد نهج البلاغه : حکمت ها
غيبت نشانه ناتوانى
وَ قَالَ عليهالسلام اَلْغِيبَةُ جُهْدُ اَلْعَاجِزِ ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۸ - نفس انسان
ز دانایی بنالد مرد دانا ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۳۱ - غزل در مخالفت جمهوری ساخته شده از مسمط موشح در موافقت جمهوری
جمهوری سردار سپه مایهٔ ننگ است نهج البلاغه : حکمت ها
علت دنيا دوستى
وَ قَالَ عليهالسلام اَلنَّاسُ أَبْنَاءُ اَلدُّنْيَا وَ لاَ يُلاَمُ اَلرَّجُلُ عَلَى حُبِّ أُمِّهِ نهج البلاغه : حکمت ها
پرهيز از پراکنده کاری
وَ قَالَ عليهالسلام مَنْ أَوْمَأَ إِلَى مُتَفَاوِتٍ خَذَلَتْهُ اَلْحِيَلُ نهج البلاغه : حکمت ها
ارتباط صفات اخلاقی
وَ قَالَ عليهالسلام إِذَا كَانَ فِي رَجُلٍ خَلَّةٌ رَائِقَةٌ فَانْتَظِرُوا أَخَوَاتِهَا ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۵۴ - نوش جانت
ای محمدخان به دژبانی فتادی، نوش جانت نهج البلاغه : حکمت ها
نادانى ریشه دشمنى ها
وَ قَالَ عليهالسلام اَلنَّاسُ أَعْدَاءُ مَا جَهِلُوا جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۷۶۵ - عشق بازی با چنان یاری چه خوش باشد دگر
عشق بازی با چنان یاری چه خوش باشد دگر ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۲ - شکوه و تفاخر
کند از جا عاقبت سیلاب چشم تر مرا ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۵ - فتح ورشو
قیصر گرفت خطهٔ ورشو را ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۴ - گواه سخنوری
آمد، چو دو نیمه برفت از شب نهج البلاغه : حکمت ها
نفوذ و تاثیر سخن
وَ قَالَ عليهالسلام رُبَّ قَوْلٍ أَنْفَذُ مِنْ صَوْلٍ نهج البلاغه : نامه ها
سفارش به عبد الله بن عباس در بیان اخلاق حاکم
و من وصية له عليهالسلام لعبد الله بن العباس عند استخلافه إياه على البصرة ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۹ - در وصف تگرگ
ز میغ اندر جهد هزمان درخشا ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۸۲ - آمال شاعر
فروردین آمد، سپس بهمن و اسفند نهج البلاغه : حکمت ها
نقاط ضعف انسان
وَ قَالَ عليهالسلام مِسْكِينٌ اِبْنُ آدَمَ مَكْتُومُ اَلْأَجَلِ مَكْنُونُ اَلْعِلَلِ مَحْفُوظُ اَلْعَمَلِ تُؤْلِمُهُ اَلْبَقَّةُ وَ تَقْتُلُهُ اَلشَّرْقَةُ وَ تُنْتِنُهُ اَلْعَرْقَةُ نهج البلاغه : حکمت ها
ارزش انسان
وَ قَالَ عليهالسلام أَلاَ حُرٌّ يَدَعُ هَذِهِ اَللُّمَاظَةَ لِأَهْلِهَا إِنَّهُ لَيْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلاَّ اَلْجَنَّةَ فَلاَ تَبِيعُوهَا إِلاَّ بِهَا
