تعداد ۸۴۹۰ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
میرزا قلی میلی مشهدی : متفرقات
شماره ۳۶ - صلح با چشم تو کردم به نگاهی، که دگر
صلح با چشم تو کردم به نگاهی، که دگر
نبرم نام دل و دعوی ایمان نکنم
میرزا قلی میلی مشهدی : متفرقات
شماره ۵۰ - میلی داری که بمیرند جهانی به هوس
میلی داری که بمیرند جهانی به هوس
غرضی هست که بر تربت ما می‌گذری
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۲۹ - شکوه دانه و دام از نفس انداخت مرا
شکوه دانه و دام از نفس انداخت مرا
شور بیهوده ز چشم قفس انداخت مرا
منم آن شعله ناقص که پی کسب کمال
آتش افروز به دامان خس انداخت مرا
عاقبت شورش بیجای سیه مستی عشق
همچو زنجیر به چنگ عسس انداخت مرا
هست حق با من اگر شکوه ز صیاد کنم
زان که ناحق به طلسم قفس انداخت مرا
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۰ - برگ گل تازه را، جام طرب ساختیم
برگ گل تازه را، جام طرب ساختیم
تا نرود تازگی همچو جم از نام ما
در چمنی کز زمین، سبزه چو فواره جست
بر لب جو می چکد، تشنگی از کام ما
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۴ - یار سرگرم حیا، من ادب آموز نگاه
یار سرگرم حیا، من ادب آموز نگاه
چشم تا کار کند، شرم و حجاب است اینجا
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۹ - پیش هر باد، ز بی برگی خود می نالد
پیش هر باد، ز بی برگی خود می نالد
در غم بند زبان نیست نی بیشه ما
پیش ازان کز عدم آید خبر لشکر نور
زنگ صف بست در آیینه اندیشه ما
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۴ - شمع! بنشین ز طربخانه پروانه جدا
شمع! بنشین ز طربخانه پروانه جدا
ترک فانوس مکن،گور جدا، خانه جدا
تا لب شیشه به صد بوسه نگردد ضامن
لب ساغر نشود از لب جانانه جدا
شانه و زلف به هم تا سر الفت دارند
می کند خون به دلم، زلف جدا، شانه جدا
بس که ناراستی از ساغر دوران گل کرد
همچو نرگس نکنم دست ز پیمانه جدا
بوی آبادی اگر پا نگذارد به میان
چون خرابی، نشود جغد ز ویرانه جدا
در قفس تا نکنم زمزمه با خاطر جمع
داد صیاد به من آب جدا، دانه جدا
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۸۲ - نیست یک جا که سرزلف سیاهش نرسد
نیست یک جا که سرزلف سیاهش نرسد
می رسد از دو طرف چون شب یلدا همه جا
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۸۸ - جاده طوفانی دریای سراب است اینجا
جاده طوفانی دریای سراب است اینجا
زورق نقش قدم بر سر آب است اینجا
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۹۴ - منت آب خضر نیست جوی بر سر ما
منت آب خضر نیست جوی بر سر ما
طالع خشک لبی مانده به اسکندر ما
ما زسیم و زر خود، بزم نکردیم چو شمع
دیگران بزم فروزند ز سیم و زر ما
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۹۸ - شورش انداخته در شام و سحر یارب ما
شورش انداخته در شام و سحر یارب ما
در غمت نیست کم از روز قیامت شب ما
طفل اشکیم، ز ما درس طرب چشم مدار
نیست جز ابجد غم در ورق مکتب ما
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۱۲ - عکس او در بغل نور فکنده ست مرا
عکس او در بغل نور فکنده ست مرا
نیستم موسی و در طور فکنده ست مرا
همچو موجی که به ساحل فتد از شورش بحر
جوش نزدیکی او، دور فکنده ست مرا
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۱۵ - رنگ بیدار شدن، گل نکند از بختم
رنگ بیدار شدن، گل نکند از بختم
که پدید آمده چون صورت دیبا در خواب
بر نیاید چون ز گل صد آرزوی عندلیب؟
کز وفا، یک ساله راه آمد به کوی عندلیب
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۱۸ - ای خوش آن گریه که شوید ز شبم مهلت خواب
ای خوش آن گریه که شوید ز شبم مهلت خواب
همچو شمعم ندهد اشک، دمی فرصت خواب
من هم از لوح دل خویش صفا می دیدم
گر چو آیینه نمی بود مرا عادت خواب
چون حبابم نکند دیده به بیداری میل
بس که آمیخت به چشم تر من رغبت خواب
شوق همخوابگی ات رهزن بیداری شد
سر به بالین تو مخمل نهد از دولت خواب
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۲۱ - موج را گشت صبا سلسله جنبان در آب
موج را گشت صبا سلسله جنبان در آب
که شود با خس من دست و گریبان در آب
مردم چشم ترم را ز خیال تو چه سود؟
گل نیاید به کف از عکس گلستان در آب
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۳۰ - غیر افسردگی از زینت دنیا مطلب
غیر افسردگی از زینت دنیا مطلب
گرمی جامه پشمینه ز دیبا مطلب
نیست با وسوسه داران تعلق آرام
تن آسوده ز طوفانی دریا مطلب
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۳۸ - من و آن سرو که در جلوه گهش می بارد
من و آن سرو که در جلوه گهش می بارد
پاک بینی ز هوا، صاف نگاهی از آب
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۴۹ - ره به درمان ندهم، راهنما آگاه است
ره به درمان ندهم، راهنما آگاه است
نکنم بیخودی از درد، خدا آگاه است
می توان عکس نگه درگل رخسارش دید
نیست آیینه بدین آب، صفا آگاه است
نگهش با مژه، هم بزم نگردیده هنوز
شرم ازین قصه خبردار و حیا آگاه است
بی نسیم گل رویت، ره شادابی را
لاله صدبار غلط کرده، صبا آگاه است
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۵۲ - ارغنون کهنه شد و چنگ و رباب از هم ریخت
ارغنون کهنه شد و چنگ و رباب از هم ریخت
ساز عیشی که نفرسوده، شب تار من است!
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۵۴ - مفلس کوچه عشقیم، کریم اینجا کیست
مفلس کوچه عشقیم، کریم اینجا کیست
جای رحم است، ببینید رحیم اینجا کیست
اشک هرچند به خاک سر کویش غلتید
کس نپرسید که این طفل یتیم اینجا کیست