حکایت ۹۴ - در آن وقت کی شیخ بنشابور بود یک سال مردمان سخن منجمان و احکام ایشان میگفتندو عوام خلق بیکبار در زفان گرفته بودند کی امسال چنین و چنین خواهد بود. شیخ
شماره ۹ - شیخ گفت هزار دوست اندک بود و یک دشمن بسیار بود.
شماره ۳۸ - شیخ گفت خلق از آن در رنجند کی کارها پیش از وقت میطلبند.
شماره ۱۶۵ - شیخ گفت هرک با هر کسی بتواند نشست و از هر کسی سخن تواند شنید و با هرکسی خورد و خ
بخش ۷ - وقتی پیش شیخ ما میخواندهاند:
شمارهٔ ۴ - خطاب به نایب السلطنه
شمارهٔ ۱۳ - در شکوه از والی عراق
شمارهٔ ۱۷ - در نکوهش آصف الدوله و سرداران فراری از جنگ روسیه
شمارهٔ ۳۰ - قائم مقام این قصیده را از قول پاشاخان ایروانی فرموده
شمارهٔ ۳۵ - قصیده ای است در شکایت از هم وطنان نادان
شماره ۵ - ای قوم که جذب من به از خصب شماست
شماره ۶ - زنجیره نشین زریش درویش خوش است
شماره ۲۳ - زنجیره نشین، طلاق زنجیره بده
بخش ۴ - جلایر سینه پر سوز دارد
بخش ۷ - امام و پیشوا در خنده افتاد
بخش ۱۷ - جلایر غم مخور چون شه کریم است
بخش ۳۲ - جلایر کلک گوهر ریز کن تیز
شمارهٔ ۶ - خطاب به عالیجاه میرزا بزرگ نوری
شمارهٔ ۳۱ - خطاب به میرزا صادق مروزی
شمارهٔ ۳۶ - خطاب به مقرب الخاقان محمدخان امیر نظام