شماره ۲۵۶ - من نازک دل از زخم زبان بسیار می رنجم
شماره ۲۹۷ - عریان ز صافی طینتی، از پردهٔ نیرنگ شو
شماره ۲۹۸ - ای تهیدست، به امّید و امل غره مشو
شماره ۳۲۳ - خزان رنگ زردم را، میِ نابی نشد روزی
بخش ۱۴ - خطاب به پادشاه در قبول صلح و ترک ستیز و اندرزی چند از حِکم
بخش ۷ - حکایت طفلی که ماری در دست داشت و تشبیه دنیا به آن
بخش ۱۲ - سفیر خامهٔ بلند صریر به هوش افزایی مرزبانان حکمت پذیر
بخش ۱۶ - حکایت
بخش ۱۷ - حکایت
بخش ۲۳ - حکایت
بخش ۲۴ - حکایت
بخش ۷ - در خطاب پادشاه که صلاح وی صلاح این کارگاه و فسادش تباهی نظام انام است گوید
بخش ۲۰ - حکایت در تحذیر از انس به زخارف کودک فریب
بخش ۳۹ - سر همّت فشانیی که بجاست
شماره ۵ - نابرده بصبح در طلب شامی چند
شماره ۵ - چند دربند کشم ایندل هر جائی را
شماره ۲۳ - گر باده کشانرا طرب از باده ناب است
شماره ۹۰ - شد روی یار جلوه گر از زلف مشگبیز
شماره ۹۶ - جهان دریای خونابست و ناپیداست پایانش
شماره ۳ - ترکی که ز خون خیره پروا نکند